استفان دمیستورا، فرستاده ویژه سازمان ملل روز ۸ نوامبر به منظور گفتگو در خصوص پایان دادن به جنگ در سوریه، که شروع آن یک آتش بس و رساندن کمک های انسانی به ساکنین حلب خواهد بود، وارد دمشق شد.  

دمیستورا طی سخنانی که از رادیوی سازمانه ملل پخش شد گفت: "اگر ما بتوانیم جنگ را متوقف کنیم و حداقل شرایط بهتری را برای ساکنین حلب به وجود آوریم پس از آن می توانیم بر روی (مسئله) گروه دولت اسلامی تمرکز کنیم."

ادوارد دارک از نیاز نومیدانه ساکنین حلب برای خاتمه جنگ چنین گزارش می کند:

این کلان شهر که زمانی پر از طراوت و شادی بود به سایه ای غمزده از زیبائی و شکوه گذشته خود مبدل شده است. خیابان های در هم شکسته و بخش شرقی و مخروبه شهر در اختیار نیرو های شورشی قرار دارد در حالی که بخش غربی که در اختیار نیرو های دولتی است، در روشنائی روز شاهد شلوغی گیج کننده و مردمی خسته است که نومیدانه تلاش دارند که زندگی روزمره خود را برای بقاء ادامه دهند. شب، تاریکی و تنهائی را برای هر دو بخش به ارمغان می آورد. ساکنین درمانده از فرط سرما و ترس ناشی از غرش دائمی گلوله ها و انفجار خمپاره ها به خود می لرزند. زندگی در دو سال گذشته، از زمانی که آتش جنگ داخلی زبانه کشید زندگی در شهر من دهشتناک بوده است. از آن زمان شهر من شاهد چیزی جز ویرانی و جنگ دائم نبوده است و ساکنین آن با رنج و مشقت تنها در حال تقلا برای بقاء بوده اند. معنای این اقتصاد و زیر ساخت های فروپاشیده این است که حتی نیاز های ضروی و اولیه مردم غیر قابل دسترسی شده است. این شبح مرگ همواره بر آنان سایه افکنده و آماده است تا آنان و یا عزیزانشان را در یک لحظه با خود ببرد. حلب نمای کوچک سوریه است. رنج و محنت در اینجا به همان اندازه واقعی و دهشتناک است که در هر کجای دیگر (سوریه). (در اینجا) دوست و دشمن و حامی رژیم و اپوزیسیون را نمی توان از یکدیگر تشخیص داد. (این وضعیت) بر همه ما تاثیر خود را گذاشته است."