نبض اسرائیل

نگرانی اسرائیل از موشک‌های ایران

p
By
Article Summary
اسرائیل معتقد است که موشک‌های ایرانی شلیک‌شده به دیر الزور، با موفقیت به هدف اصابت نکرده‌اند. با این حال، صنعت تولید و ظرفیت‌های پرتاب موشک ایران به طرز قابل توجهی ارتقاء یافته است.

ساعاتی پس از شلیک موشکهای بالستیک ایران به اهداف داعش در سوریه که روز ۱۸ ژوئن صورت گرفت، منابع غربی حدس زدند که موشک‌ها از نوع شهاب-۳ هستند. یک روز بعد، این ارزیابی به موشک بالستیک ذوالفقار تغییر کرد. این موشک‌های نسبتاً پیشرفته، دارای بردی حدود ۷۰۰ کیلومتر و سیستم مستقل مسیریابی هستند که می‌توانند خط سیر خود را در آسمان تغییر دهند. موشک‌های ذوالفقار با سوخت جامد، محصول صنایع نظامی ایران هستند.

این نوع موشک، یکی از کابوس‌های سیستم امنیتی اسرائیل است. برای مثال اگر حزبالله بدان‌ها دست یابد، می‌تواند برای هدف قرار دادن پایگاه‌های نظامی اسرائیل و سایر اهداف از این موشک‌ها استفاده کند. بنابراین، در ساعات نخستین پس از پرتاب موشک‌ها، بازیگران منطقه‌ای با دقت آن را بررسی کردند. این، نخستین بار پس از ۳۰ سال بود که ایرانی‌ها موشک بالستیک پرتاب می‌کردند؛ این‌بار به سمت یک کشور منطقه با نقض حریم هوایی یک کشور دیگر (عراق).

یک مقام امنیتی ارشد اسرائیلی به شرط محرمانه‌ماندن نامش به المانیتور گفت: «این یک پیام به کشورهای محور سنی بود اما به آن‌ها محدود نمی‌شد. این یک پیام به تمامی منطقه و بازیگرانش، از جمله آمریکا و البته اسرائیل بود.»

تصویر واقعی یک روز بعد پدیدار شد و تل‌آویو و اورشلیم نفسی به راحتی کشیدند. طبق ارزیابی‌های مختلف، تنها یکی از هفت موشک به نزدیکی هدف اصابت کرد. اغلب آن‌ها در مسیر سقوط کردند و یکی دیگر در اطراف هدف اما نزدیک به آن فرود آمد. گفته می‌شد که ذوالفقار دقتی معادل ۱۰ تا ۲۰ متر دارد.

منبع اسرائیلی افزود: «به عبارت دیگر، اگر این را یک آزمایش در نظر بگیریم، آزمایشی شکستخورده است.» ژنرال گادی ایزنکوت، رئیس ستاد ارتش اسرائیل، در کنفرانس هرتزلیا که روز ۲۰ ژوئن برگزار شد، گفت: «موفقیت‌ عملیاتی ایران از آن‌چه در رسانه‌ها تصویر شد بسیار پایین‌تر بود… خیلی دورتر از یک هدف‌گیری دقیق. با این حال، صنایع نظامی ایران اثر منطقه‌ای [بر تمام خاورمیانه] می‌گذارد.»

در پی حملهٔ موشکی مذکور، برخی در اسرائیل تلاش می‌کنند تا بر ضعف ایرانی‌ها تأکید کنند. یک کارشناس امنیتی اسرائیلی که نخواست نامش فاش شود، به المانیتور گفت که ایران از نیروی هوایی‌اش در سوریه استفاده نمی‌کند زیرا این حقیقت فاش می‌شود که «نیروی هوایی آن‌ها از رده خارج و ناکارآمد است. آن‌ها می‌دانند که اگر هواپیماهای ایرانی در فضای شرق سوریه پدیدار شوند، توسط نیروهای ائتلاف آمریکا ساقط خواهند شد.» مسئلهٔ دیگر این است که موشک‌های «دقیق» ایران به درستی به هدف نخوردند و درصد اصابت آن‌ها بسیار پایین بود. اما بعد از همهٔ این مسائل، نیمهٔ پر لیوان برای ایرانی‌ها می‌ماند.

یک افسر پیشین اسرائیلی که نخواست نامش فاش شود، به المانیتور گفت: «عمل ایرانی‌ها چندین مورد را ثابت می‌کند. نخست، آن‌ها می‌دانند که چگونه موشک بالستیک پرتاب کنند. آن‌ها سکوهای پرتاب عملیاتی در سراسر خاک‌شان دارند و می‌دانند چگونه در مأموریت‌ها از آن‌ها استفاده کنند. دوم، آن‌ها می‌دانند که چگونه باید این نوع تصمیم‌ها را بگیرند. این تصمیم آسانی نیست. سوم، آن‌ها به تمام منطقه این پیام را فرستادند که این‌جا آمده‌اند تا بمانند. آن‌ها می‌خواهند همه بدانند که ایران یک بازیگر کلیدی و موجه است که می‌داند چگونه پاسخ گوید و به ابزاری دوربرد مجهز است که تا عمق دشمن نفوذ می‌کند.»

زمان شلیک نیز قابل توجه است. یک مقام دیگر ارتش اسرائیل به المانیتور گفت: «ما در میانه‌ٔ یک رقابت بر سر امتداد یک قلمرو هستیم. در این روزها، ارتش اسد تلاش بسیاری می‌کند تا کنترل مرز با عراق را در دست بگیرد و به جایی که شبه‌نظامیان شیعهٔ عراقی هستند، برسد. نشانه‌هایی از آخرین مرحلهٔ ایجاد امتداد خاک شیعه از تهران به مدیترانه، دیده می‌شود.»

در همین اثنا، اسرائیل هر کاری را که لازم باشد می‌کند تا این خط امتدادی را در هم بشکند و اخیراً ایالات متحده نیز حمله به ارتش اسد در منطقه را شروع کرده است. روز ۱۹ ژوئن، یک هواپیمای جنگی سوریه و یک پهپاد مسلح در آن‌جا ساقط شدند. این باعث شد که روس‌ها غرب رود فرات را «منطقهٔ پرواز ممنوع» اعلام کنند و تهدید کنند که هر هواپیمایی را در آن‌جا هدف قرار خواهند داد.

ایرانی‌ها موشک را در زمان حساس و مخصوصی شلیک کردند؛ زمانی که ائتلاف شیعه-ایرانی-روس و محور سنی-اسرائیلی-آمریکایی رویاروی هم قرار گرفته‌اند. اکنون دست هر دو طرف روی ماشه است و شرایط ناپایدار است.

آویگدور لیبرمن، وزیر خارجهٔ اسرائیل نیز که روابط خوبی با مسکو دارد، نگران است. طبق گفتهٔ منابع امنیتی، لیبرمن پشت درهای بسته، همکاری تاکتیکی میان اسرائیل و روسیه را ستوده و از سیستمی که مانع از آتش اشتباه به نیروهای یکدیگر می‌شود و در عین حال آزادی عمل کافی را به طرفین می‌دهد، تعریف کرده بود.»

با این حال، لیبرمن می‌پذیرد که روسیه در سطح استراتژیک، با کمک به ایران رای ساخت امتداد قلمرو شیعه و باز کردن بالقوهٔ یک جبههٔ جدید علیه اسرائیل در بلندی‌های جولان، خسارت بسیاری به اسرائیل وارد می‌کند.

شلیک موشکهای ذوالفقار سوخت دیگری به آتش سرکش منطقه افزود. این شلیک همزمان شد با گزارش والاستریت ژورنال در این باره که اسرائیل همکاری خود را با گروه‌های شورشی سوری در جبههٔ جولان افزایش می‌دهد تا از حضور شیعیان در آن‌جا جلوگیری کند. این خبر علی‌رغم تکذیب اسرائیل، مورد باور سایر بازیگران خاورمیانه است. یک افسر ارشد ارتش اسرائیل که نخواست نامش فاش شود، به المانیتور گفت: «همه‌چیز حساس و لزران است. این چیزی شبیه به معجزه است که ما توانسته‌ایم از خشونت‌های منطقه که پای ابرقدرت‌ها را نیز به میان کشیده، دور بایستیم. اما خطر هنوز وجود دارد.»

ژنرال امیر اشر، فرمانده نیروی هوایی اسرائیل، در کنفرانس هرتزلیا، شرایط در خاورمیانه را «گفتمان کلمات و راکتها» خواند. اشل نیز مانند ایزنکوت به لبنان و ساکنان جنوب این کشور دربارهٔ بالا گرفتن شعله‌های منازعه، هشدار داد. سخنرانان اسرائیلی [در کنفرانس] به کرات گفتند که اسرائیل خواهان جنگ نیست اما همزمان روشن کرده‌اند که اگر خشونت بالا بگیرد، بهتر است که ساکنان جنوب لبنان خانه‌های‌شان را ترک کنند زیرا یک چهارم از خانه‌های این منطقه، انبار راکتها و موشکها هستند.  طبق گفتهٔ اشل، «اگر جنگ در شمال روی دهد، ما باید از آغاز با تمام قدرت عمل کنیم» تا شکوه نیروی هوایی اسرائیل به نمایش گذاشته شود.

تعداد بسیاری از سخنرانان تأکید کردند که هیچ طرفی در معادلهٔ شمال، خواهان جنگ نیست. مشکل این‌جاست که وقتی همه دربارهٔ جنگ حرف می‌زنند و هواپیماها و موشک‌های خود را «محض احتیاط» آماده نگه می‌دارند، سرانجام ممکن است شرایط به رویارویی ختم شود.

Found in: Military Industry

بن کاسپیت، نویسنده ثابت «نبض اسرائیل» در وبسایت المانیتور است. او همچنین نویسنده و تحلیلگر برجسته‌ای در روزنامه‌های اسرائیلی است. آقای کاسپیت یک برنامه رادیویی روزانه و برنامه‌های تلویزیونی درباره سیاست در اسرائیل دارد. او با این شناسه در توییتر است: @BenCaspit

x

The website uses cookies and similar technologies to track browsing behavior for adapting the website to the user, for delivering our services, for market research, and for advertising. Detailed information, including the right to withdraw consent, can be found in our Privacy Policy. To view our Privacy Policy in full, click here. By using our site, you agree to these terms.

Accept