آویگدور لیبرمن، وزیر دفاع اسرائیل، روز ۲۹ آوریل در نیویورک گفت: «ما سه مشکل داریم: ایران، ایران، ایران.» ظاهراً اسرائیل نه مسئلهای در مورد فقر دارد، نه فساد و نه مشکلی با فلسطینیها. خوشبختانه، ایران هست! لیبرمن البته فردی نبود که فشنگ جادویی ایران را برای رویارویی با هر مشکلی اختراع کرده باشد. ثبت این اختراع به بنیامین نتانیاهو باز میگردد؛ کسی که روز ۳۰ آوریل اطلاعات مربوط به برنامه هستهای ایران را در یک نمایش آماتور بار دیگر مطرح کرد.
این، گفتههای نخستوزیر در سه سال قبل است؛ زمانی که به انتقادهای تند یک آژانس دیدهبان دولت در مورد شکست سیاستهای مسکن پاسخ داد: «زمانی که ما دربارهٔ هزینهٔ مسکن، هزینهٔ زندگی صحبت میکنیم، من هرگز یک لحظه 'خود زندگی' را فراموش نمیکنم.» اما «خود زندگی» چیست که نتانیاهو از آن برای پاسخ به منتقدانش سود برد؟ البته رویارویی با ایران! او در صفحهٔ فیسبوکش نوشت: «اکنون بزرگترین تهدید برای زندگی ما برنامه اتمی ایران است.»
علاوه بر مسئله اتمی ایران و حمایت این کشور از تروریسم، اسرائیل اکنون با ایران در مرزهای سوریه نیز مشکل دارد. با این حال، یک مشکل مضاعف دیگر با ایران وجود دارد که پشت این سه موضوع پنهان شده و پوشش مناسبی نگرفته است. زمانی که «خود زندگی در تهدید است»، تنها یک احمق میتواند به خاطر اخذ چند نخ سیگار برگ (چیزی که حامیان نتانیاهو در دفاع از او مقابل اتهامهای فساد مالی میگویند)، از مردی انتقاد کند که مدافع زندگی مردم در برابر تهدیدهاست. نتانیاهو خود رویکردش را اخیراً در این مورد آشکار کرده است. او اصرار داشت که روز ۱۸ آوریل در هفتادمین سالروز استقلال اسرائیل، بر خلاف سنت همیشگی نطق رئیس کنست (مجلس اسرائیل)، خود سخنرانی کند. نتانیاهو از فرصت یک جشن ملی حداکثر سوءاستفاده را کرد تا بگوید: «دشمنان ما که فکر میکنند ما یک پدیدهٔ زودگذر هستیم». چه کسی میخواهد به مشکل سیستم آموزشی کشور فکر کند؟ چند نفر از اسرائیلیها حوصلهٔ آن را دارند که این سخنان نخستوزیر را با واقعیات تطبیق دهند: «ظرف ۷۰ سال، شما کشوری را خواهید داشت که بسیار قویتر از امروز است.» وعدههای او ممکن است بر این پیشفرض باشد که قدرت درازمدت یک کشور بر تعداد موشکها، جنگندهها و تانکهایش استوار است.
نتانیاهو در آن مراسم، اینگونه لاف زد: «کشورهای بسیاری، بسیار زیاد، در تمامی قارهها، دستاوردهای معنوی و مادی ما را تحسین میکنند؛ دستاوردهای علمی و فرهنگیمان را.» چند روز بعد، انستیتو هارون برای سیاستگذاری اقتصادی در مرکز میانرشتهای هرتزلیا، شاخصهایی را برای محاسبهٔ عملکرد اسرائیل در ۱۰ حوزه سیاستگذاری کلیدی منتشر و آنها را با میانگین جهانی کشورهای توسعهیافته مقایسه کرد. طبق این اطلاعات، اسرائیل در تمامی این زمینهها، غیر از بخش درمانی، عقبتر است. به رغم رشد اقتصادی قابلتوجه اسرائیل، طبق آمار سازمان توسعه و همکاریهای اقتصادی، میزان فقر -پس از کاهش مالیاتها و کمکهای مالی دولتی- در بالاترین سطح میان کشورهای توسعهیافته قرار دارد. میزان سرانهٔ قتل، حملات و تجاوز نیز از بسیاری کشورهای توسعهیافته، شامل کشورهای عضو سازمان توسعه و همکاریهای اقتصادی، فراتر است. اسرائیل همچنین در زمینهٔ شاخصهای حفاظت محیط زیست نیز در رده پایینی قرار دارد.
AL-MONITOR All-Access gives you unlimited access to all our journalism, the full Daily Briefing, exclusive interviews, premium newsletters, and live events — for less than $2/week.
