جبالیا، غزه – سعید الاشقر ۲۰ سال از عمرش را به مصاحبه با اعضای خانواده‌های فلسطینی که از روستاهای اشغال‌شده به دست ارتش اسراییل در سال ۱۹۴۸ به نوار غزه مهاجرت کرده‌اند، گذرانده است. روستاهایی که اکنون داخل خط سبز واقع شده‌اند.

از میان این مصاحبه‌ها، اشقر اطلاعاتی درباره خاستگاه هر خانواده و آن‌چه اعضای آن درباره روستای خود به یاد می‌آورند، جمع‌آوری کرده است. اوایل سال ۲۰۰۰، اشقر از خاطرات سالخوردگان استفاده کرد تا نقشه ۲۰ روستا در آن سوی خط سبز را بازسازی کند. او هنوز هم به محله‌ها و شهرهای مختلف می‌رود و با معمرین در نوار غزه ملاقات می‌کند.

الاشقر برای هر روستا، عادت‌های ساکنان، غذا، نوع لباس پوشیدن و رقص‌های محلی آنان مانند دبکة، السامر و ضاحیه را برشمرده است. این گونه از رقص‌ها که اغلب همراه با شعرهای سنتی اجرا می‌شوند، به قبایل بدوی در صحرا بازمی‌گردند.

اشقر گفت از زمانی که «ارتش اشغال‌گر در سال ۱۹۸۹ مرا دستگیر کرد و به زندان نِگِب انداخت»، به میراث فلسطینیان علاقه‌مند شدم. وی ادامه داد: «آن‌جا، من کتابی را درباره سنت‌ها و شادی‌های روستای ترمسعیّا در کرانه غربی خواندم و خود را در دنیای دیگری یافتم. وقتی که در سال ۱۹۹۳ آزاد شدم، تصمیم گرفتم تا کتابی درباره روستای خودم بربره بنویسم. اطلاعات را از سالخوردگان فامیل گرفتم و کتاب را تمام کردم».