رفتن به محتوای اصلی

نقال‌های (دنگبژهای) کمی باقی مانده اند تا روایت های کردی را بخوانند

در شهر قدیمی دیاربکر یک خانه "دنگبژ" برای برخی روایتگران کرد باقی‌مانده تا گرد هم آیند و سنتها را زنده نگه دارند، اگرچه نسل جوان‌تر به فرهنگ موسیقی پاپ روی آورده اند تا رنج مردم را روایت کنند.

A Turkish Kurd plays the citar as smoke rises from the Syrian town of Kobani, as seen from the Mursitpinar crossing on the Turkish-Syrian border in Sanliurfa province October 26, 2014.  REUTERS/Kai Pfaffenbach (TURKEY - Tags: MILITARY CONFLICT POLITICS SOCIETY) - RTR4BMFX

ترکیه، دیاربکیر- محمد اینجه اورتاش در حالی که تسبیح در دستش می چرخاند در مورد جدال و غم در محوطه ای می خواند. مردی ۶۲ ساله بلند قد با ریشی خاکستری کوتاه بود که نقالی را ۴۶ سال پیش از پدرش آموخته بود. اوکه به دنگبژ معروف است ، یکی از دوجین روایتگر کرد است که سعی می کند سنت در حال محو شدن را نگه دارد. آوزهای آنها اجرا می شود تا روایت مردمشان یادآوری شود.

افرادی مثل اینک در خانه ای که توسط شهرداری محلی در سال ۲۰۰۷ در اختیار قرار گرفته است جمع می شوند. این خانه که در شهر کهن دیاربکیر قرار گرفته جایی است که صدها کرد جمع می شوند که از رنج و غم تسلی پیدا کنند.

اینجه اورتاش در حالی که  سیگاری به لب داشت در خانه دنگبژ به المانیتور گفت: " ما داستان عشق و جنگ را روایت می کنیم؛ ما تاریخ خود را با زبانمان نشان می دهیم".

کردهای ترکیه مدت مدت زیادی داستانهای خود را انکار کرده اند. زبان آنها توسط یک کودتای نظامی خونین  در سال ۱۹۸۰ مورد تهاجم قرار گرفت که منجر به قرار گرفتن کشور در حکومت نظامی شد. این به ارتش این اجازه را می داد تا به هزاران چپ گرا و کرد حمله کرده و آنها را کشته یا زندانی کند.

SUBSCRIBER EXCLUSIVE

Continue reading this exclusive analysis

Original reporting and analysis unavailable elsewhere. Subscribe to AL-MONITOR to read this story and access everything we publish