در حالی که شرایط وخیم ایزدی های عراق منجر به دخالت نظامی آمریکا علیه حکومت اسلامی (داعش) و نیز پوشش خبری گسترده رسانه ها گردید، مسیحیان شهر حلب بیم آن دارند که قربانیان فراموش شده جنگ در سوریه. 

نیروهای حکومت سوریه خود را برای آنچه که احتمالا نبرد سرنوشت ساز علیه نیروهای شورشی تلقی می شود آماده می کنند. در همین حال ادوارد دارک گزارش می کند که "ترس جدیدی (مسیحیان حلب)، این جامعه کهن با ریشه های عمیق را در بر گرفته است. وحشت از نسل کشی تهدیدی جدی است که بر وجدان عمومی مسیحیان سایه افکنده است. سرنوشت دهشتناک هم کیشان آنان در آن سوی مرز، در موصل عراق، محرک ایجاد این رعب در میان آنان است."

اکثر مسیحیان سوریه تلاش کرده اند که در جنگ خانگی سه ساله در آن کشور بیطرف باقی بمانند. با این حال آنان دریافته اند که صرف نظر از گرایشات سیاسی شان مورد هدف قرار خواهند گرفت. دارک می نویسد:

"(واقعیت این است که) تمام مسیحیان حلب از رژیم (سوریه) حمایت نمی کنند. در واقع بخش بزرگی از آنان موافق رژیم نیستند. اما به همان اندازه این نکته نیز اهمیت دارد که هیچ کدام از آنان حامی نیروهای شورشی نیستند. بمباران های پی در پی کلیسای کاتولیک سریانی توسط نیرو های شورشی، که نماد جامعه کهن مسیحی در قلب بخش مسیحی نشین در "عزیزه" است، توسط بسیاری به عنوان پیامی روشن از قصد واقعی نیروهای شورشی نسبت به جامعه مسیحیان تلقی می شود."