روز ١٩ ماه مه، وزیر دفاع روسیه، سرگئی شویگو به نیروهای ائتلاف به رهبری آمریکا پیشنهاد کرد که "برای یک اقدام مشترک به یکدیگر ملحق شوند ... (این اقدام شامل) برنامه ریزی و انجام عملیات مشترک علیه جبهه نصرت خواهد بود که آتش بس را شامل نمی شود و هم چنین علیه کاروان های سلاح و ستیزه جویانی که از مرز های ترکیه وارد سوریه می شوند."

جبهه نصرت که شاخه سوری القاعده به شمار می رود شامل آتش بسی که با میانجی گری سازمان ملل شکل گرفته نمی شود. مذاکرات صلح و هم چنین برقراری آتش بس در چارچوب قطعنامه ٢٢۵۴ سازمان ملل، نتیجه همکاری روسیه و آمریکا بود. تحولی که بعد از ۵ سال جنگ، بیشترین امید را برای خاتمه جنگ در سوریه ایجاد کرده است.

پیشنهاد شویگو دقیقا در راستای اختیاراتی است که سازمان ملل برای برقراری صلح در سوریه ایجاد کرده است. در ضمن قطعنامه های متعدد دیگری هم هستند که که هم جبهه نصرت و هم کسانی را که از آن حمایت می کنند هدف تنبیهات بین المللی قرار می دهد. طبق قطعنامه ٢٢۵۴ دولت های عضو سازمان ملل موظفند که "مانع از عملیات تروریستی، بطور مشخص توسط داعش، جبهه نصرت، و تمامی گروه های وابسته به القاعده و داعش شده و آنها را سرکوب کنند. گروه های تروریستی شامل گروه هائی می شود که به تشخیص شورای امنیت و بیانیه ١۴ نوامبر گروه بین المللی حامیان سوریه در این فهرست قرار گرفته اند. (هم چنین دولت های عضو سازمان ملل موظفند که) هرگونه پناهگاه امنی را که گروه های مزبور در بخش های وسیعی از سوریه مستقر کرده اند از میان برده و یادآورد می شود که آتش بسی که پیشتر از آن صحبت شد و نیز عملیات تدافعی یا تهاجمی، گروه ها و افرادی را که در بیانیه ١۴ نوامبر به عنوان گروه های تروریستی از آنها یاد شده شامل نمی شود."

احتمالا بر اثر حملات روسیه و آمریکا جبهه نصرت حملات خود را در سوریه تشدید کرده است. جالب توجه اینکه گروه وابسته به القاعده در نظر دارد که "امارات" خود را در اطراف ادلب برپا کند. جبهه نصرت و احرار الشام طی عملیات مشترکی در روز ١٢ ماه مه به دهکده علوی نشین الزاره حمله کرده و طی کشتاری ١٩ غیر نظامی را در آنجا کشتند.