رفتن به محتوای اصلی

امید مسیحیان حلب به برقراری صلح در کریسمس

GettyImages-630461740.jpg

حلب کریسمس را جشن می‌گیرد

هزینه‌های جنگ در حلب، فاجعه‌بار بوده‌است، اما مسیحیان شهر در فصل کریسمس در جستجوی امید و ایمان هستند.

زیاد حلال، کشیش یسوعی و نماینده یک سازمان مردم نهاد کاتولیک سوری به نام کمک به کلیسای نیازمند، در گفتگو با کریستین پست می‌گوید، "با وجود شرایط بسیار سختی که مردم دارند، (برای هر دو گروه) مسیحیان و مسلمانان، کریسمس نویدبخش صلحی است که ما در پنج سال گذشته از آن محروم شده بودیم. با وجود اینکه بسیاری از کلیساها در حلب تخریب شده‌اند، زنگ کلیساهای دیگر به صدا درخواهد آمد و این امید وجود دارد که این زنگ‌ها برای ما صلح به ارمغان بیاورند."

جمعیت حلب به خاطر جنگ از ۵ میلیون نفر به ۱/۵ میلیون نفر رسیده‌است. از ۱۲۰۰۰۰ مسیحی که پیش از جنگ در حلب زندگی می‌کردند، تنها ۳۰۰۰۰ مسیحی باقیمانده‌اند.

به گفته ایگناتیوس جوزف یونان سوم، اسقف اعظم کلیسای انطاکی کاتولیک سوریه نیم میلیون مسیحی سوری، یک چهارم کل مسیحیان این کشور، در نتیجه جنگ خانه‌ها و شهرهایشان را رها کرده‌اند و ۱۴۰ کلیسا و صومعه در کشور رها شده‌اند، آسیب دیده‌اند و یا به کلی تخریب گردیده‌اند.

در ماه سپتامبر، پاپ فرانسیس گفت کسانیکه مردم سوریه را بمباران می‌کنند، "در مقابل خدا مسئولند." در روز ۱۲ دسامبر نیز، پاپ نامهای شخصی به بشار اسد، رئیس جمهور سوریه فرستاد و خواستار "پایان خشونت‌ها و راه حلی صلح آمیز برای پایان خصومت‌ها شد و همه اشکال افراط گرایی‌ و تروریسم را از هر جایی که آغاز شده‌باشد، محکوم کرد."

سال گذشته شاهد حمله‌های مستمر گروه دولت اسلامی و سایر گروه‌های تروریست به گروه‌های مسیحی منطقه بودیم. روز ۱۱ دسامبر، گروه دولت اسلامی بمبی در کلیسای سن مارک قاهره، بزرگترین کلیسای خاورمیانه منفجر کرد که منجر به کشته شدن ۲۵ نفر و زخمی شدن ۴۹ تن دیگر شد. در ماه مارس جان کری، وزیر امور خارجه آمریکا گروه دولت اسلامی را متهم به نسل کشی مسیحیان، ایزدیان، شیعیان و گروه‌های دیگر در عراق و سوریه  کرد.

آنتونیو گوترس، دبیرکل آینده سازمان ملل به تازگی گفت که مسیحیان بخشی از "دی ان ای خاورمیانه" هستند. امید است که فصل کریسمس و سال آینده این امکان را برای  مسیحیان، مسلمانان، یهودیان و همه ادیان به وجود بیاورد تا میراث مشترک‌شان را باز پس بگیرند و بتوانند با هم بر سر دیدگاهی مشترک از منطقه که در تسامح و هم گروهی بین ادیان ریشه دارد، همکاری کنند.

 

سوریه منشا ترور روزافزون در ترکیه است

به نوشته چنگیز جاندار، پس از کشته شدن آندری کارلوف، سفیر روسیه در ترکیه در روز ۱۹ دسامبر، "مقامات ترکیه بدون از دست دادن یک لحظه، سراغ چیزی رفتند که تبدیل به اقدام مشترک‌شان پس از هر رویداد تروریستی شده‌است. آنها توییتر را مسدود کردند و دستور دادند تا رسانه‌ها در این زمینه چیزی منتشر نکنند. اقدام بعدی آنها موضع گیری و اعلام مواضع کلیشه‌ای بود. مقامات حکومتی ترور را محکوم کردند و گفتند تروریسم نمی‌تواند ترکیه را از مسیری که می‌روند منحرف کند و جنایتکاران به سختی مجازات خواهند شد و سخنانی از این دست. مقامات سریعا اعلام کردند که کشتن سفیر روسیه «اقدام تحریک آمیز بوده که با هدف تحت تاثیر قرار دادن روابط و همکاری‌های رو به بهبودی دو کشور انجام شده‌است.»

"هر کسی این دو اقدام تروریستی در استانبول و قیصریه (کایسری) را انجام داده و کشتن سفیر روسیه هر هدفی داشته‌ باشد، شکی نیست که سوریه منبع اصلی افزایش ترور در ترکیه است."

سوریه انزوای منطقه‌ای ترکیه را افزایش داده و همکاری روزافزون با روسیه را شتاب بخشیده‌است. به نوشته جاندار، "کسانی در منطقه هستند که افزایش خشونت‌ها در ترکیه را به چشم تغییر توازن قوا در سوریه نگاه می‌کنند. در این مورد، ترکیه به عنوان ضعیفترین بازیگری که در معادلات سوریه حضور دارد انتخاب شده‌است. ضعف ترکیه مشخصا در وابستگی روزافزونش به سوریه خود را نشان می‌دهد. به نظر می‌رسد ترور سفیر روسیه در ترکیه بیش از تلاش برای تخریب روابط ترکیه با روسیه، به قصد بیشتر راندن ترکیه شرمگین به سمت روسیه، دستکم در کوتاه مدت، بوده است."

ترکیه در حال حاضر بازنده جنگ سوریه است. به نوشته جاندار "وضعیتی که ترکیه در آن قرار دارد، بیش از هر چیز دیگری نتیجه اقدامات خودش است. به نظر می‌رسد که این «جنگ غیرممکن» چه در چند جبهه به صورت همزمان صورت می‌گیرد، خشونت‌هایی را که در سوریه ایجاد می‌شود به ترکیه کشانده‌است. هرچقدر ترکیه بیشتر وارد باتلاق سوریه شود، طوفان خشونت سوریه بیشتر به داخل این کشور سرریز می‌شود.

 

خشم ترکیه از ایران بیشتر می‌شود

به نوشته سمیح ایدیز، "سقوط حلب، اسلام گرایان سنی که سرسختانه از رجب طیب اردوغان و حزب حاکم عدالت و توسعه حمایت می‌کنند را سرشار از حس شکست و خشم کرده است. این احساسات تا آنجایی پیش رفته که بعضی‌ها خواستار تلافی این شکست بر سر علویان ترکیه شده‌اند."

ایدیز می‌افزاید٬ "این واقعیت که ترکیه در مورد نقش روسیه در سقوط حلب و تمامی تلفاتی که حضورشان ایجاد کرده سکوت کرده‌است، به مزاج طرفداران اردوغان خوش نمی‌آید. با این وجود این طرفداران همواره با خویشتن داری در مورد روسیه صحبت کرده‌اند. اما ایران از نظر آنها دشمن اصلی است و خصومت با این کشور به تصویر تاریخی و مذهبی‌ای که از علمای شیعه به عنوان حاملان نگاه‌های فرقه گرایانه وجود دارد، گره خورده است. حتی بعضی از صاحب نظران در رسانه‌های طرفدار حکومت خواستار اعتراض در مقابل دفاتر نمایندگی ایران در ترکیه نیز شده‌اند. نتیجه این خواسته‌ها اعتراض رسمی تهران بوده که نشانه‌ایست از آغاز دور تازه‌ای از تنش در روابط دو کشور است. روابطی که هم اکنون نیز به خاطر سوریه چندان دوستانه نیست."

مصطفی آکیول می‌گوید عروج احساسات ضد ایرانی در ترکیه "نتیجه فرقه گرا شدن ناگهانی اسلام گرایان ترکیه در نتیجه خودکاوی‌های خداشناسانه نیست. این احساسات در نتیجه درام سیاسی بزرگی که آنها شاهدش هستند، به وجود آمده است: به خاطر جنگ سوریه. از زمان آغاز جنگ در سوریه در بهار سال ۲۰۱۱ هم حکومت ترکیه تحت رهبری رجب طیب اردوغان (نخست وزیر وقت و رئیس جمهور فعلی) و هم اسلام گرایان طرفدارش روی توحشی که حکومت سوریه در برخورد با مردمش -و به خصوص اپوزیسیون سنی- نشان می‌دهد، تمرکز کردند. وقتی ایران و گروه‌های طرفدارش مانند حزب الله به عنوان حامیان بشار اسد وارد عرص شدند، خشم از بشار اسد و "شبیحه‌اش" (گروه‌های طرفدار اسد) به خشم از ایران و «محور شیعه-علوی» گسترده‌تر در منطقه تبدیل شد."

به نوشته آکیول "به تازگی عراق نیز به این تصویر اضافه شده‌است. رسانه‌های جریان اصلی در ترکیه هیچگاه از گروه دولت اسلامی حمایت نکرده‌اند و بیشتر آنرا نیرویی افراط گرا می‌دانند که اسلام را لکه دار می‌کند. با این وجود آن این گروه ها را واکنش سنی‌ها به حکومت عراق که در اختیار شیعیان است، می‌دانند. گروه‌های شبه نظامی شیعه وابسته به دولت عراق، به خصوص واحدهای بسیج مردمی، در رسانه‌های اسلام گرای ترکیه بسیار بدنام شده‌اند. این رسانه‌ها آنها را مانند دولت اسلامی متوحش می‌دانند و معتقدند این گروه‌ها خطری برای سنی‌ها محسوب می‌شوند."

More from Week in Review

Recommended Articles