رفتن به محتوای اصلی

دولت عراق٬ برنامه پناه گاه های زنان را رد کرد

دولت عراق طرح های ارائه شده توسط نهاد های مدنی٬ جهت بازگشایی پناه گاه های زنان مضروب را رد کرده است. دولت ادعا میکند٬ زنان از این پناه گاه ها استفاده میکنند و همسران خود را رها میکنند و این امر میتواند٬ بسیاری از خانواده های عراقی را تهدید کند.
A victim of human trafficking from Iraq, 14, laughs while speaking at a shelter for women and children in Abu Dhabi May 31, 2011. The non-profit shelter was established in Abu Dhabi in 2008, and two more centers have since been established in neighbouring emirates Ras Al Khaimah and Sharjah, helping victims of sexual abuse and human trafficking from around the region. REUTERS/Jumana El Heloueh (UNITED ARAB EMIRATES - Tags: SOCIETY) - RTR2N4VD

"زندگی کردن در جنگلی که تحت حکومت مردان است.
این توصیفی است که داحا الروای٬  رییس کمیته زنان در دولت محلی بغداد٫ ازوضعیت زنان در عراق میدهد. زنان به حاشیه رانده شده و توانایی های سیاسی و اجتماعی آنها در داخل کشور به  رسمیت شناخته نشده است.
زنان به صورت مداوم در معرض اشکال مختلفی از خشونت  و قتل قرار دارند.
الروای گفت: ” ما هیچ آماری در مورد وضعیت زنان و یا خشونت روزانه ای که آنها در معرض آن قرار میگیرند٫ نداریم. “  وی اضافه می کند٫ ” در شورای دولت محلی بغداد٬ آنها ما را تنها به عنوان یک کمیته ثانوی به حساب می آورند٬ که نقش مهمی را بازی نمی کند. “
در گفتگو با المانیتور٫ الراوی گفت٬  همین موضوع همچنین در مورد نهادهای دولتی عراق و وزارت خانه های مرتبط با امور زنان صدق میکند. هیچ کدام آنها٬ آمار و اطلاعات دقیق در مورد میزان خشونت بر علیه زنان در دست ندارند.
در تلاش برای بدست آوردن آمار و ارقامی که عمق مشکل را نشان دهند٬ المانیتور با دکتر مروه محمد٫ که در بیمارستان الیرموک بغداد کار میکند٫ به گفتگو پرداخت. به گفته محمد٬ بخش اورژانس بیمارستان الیرموک٬ به طور متوسط روزانه  دو مورد مراجعه از زنانی را دارد که توسط شوهرانشان یا عضوی از خانواده شان مورد ضرب و شتم قرار گرفته اند. او اضافه میکند٬
خطرناکترین مراجعین ما٬ زنان بارداری هستند که به شدت مورد ضرب و شتم قرار گرفته اند٬ وضعیتی که آنها را در معرض خطر سقط جنین قرار میدهد. وی اضافه کرد٬  در اکثر موارد٬ ضرب و شتم باعث خونریزی داخلی شده٬ و کبودی هایی که باقی می ماند٬ و التیام زخم زمان طولانی را نیاز دارد.

با توجه به آمار وزارت بهداشت٬ بغداد به تنهایی دارای ۴۶ بیمارستان دولتی است٬ در حالیکه در بقیه استان های عراق بیش از ۲۰۰ بیمارستان وجود دارد.  دکتر محمد فکر میکرد٬  بیمارستان های دیگر هم ممکن است همین میزان از مراجعین زنان مضروب را مانند بیمارستان الیرموک دریافت کنند.

المانیتور با بسیاری از فعالان مانند حنا ادوار٬ رییس انجمن ال آمال٬ سهیلا الاسم از اعضای لیگ زنان عراق و اترا الحسنی ریییس سازمان زنان مدل عراقی٬ در سازمان های زنان ملاقات کرد تا به بحث در مورد خشونت بر علیه زنان بپردازد:
همه آنان اشاره کردند که ده ها تن از زنان توسط شوهرانشان یا دیگر بستگان مرد به شکل وحشتناکی ٬ به دلیل  نپوشیدن حجاب و یا بدلیل شکاکیت در امور اخلاقی٬ کشته شده اند.
 برای مثال اگر زنی در اواخر شب با تلفن صحبت کند در حالیکه خانواده او ندانند که او با چه کسی صحبت میکند ٬ این موضوع میتواند سو ظن زیادی را ایجاد کند. حتی امروز بسیاری از زنان در مناطق شیعه نشین بغداد جرات بیرون رفتن در خیابان را  بدون حجاب و عبای سیاه  خود ندارند.  این موضوع در تمام استان های عراق دارد و بطور فزاینده ای نیز٬ در دهستان ها و مناطق روستایی٬ جایی که قتل های ناموسی به شدت در حال افزایش است٬ وجود دارد.
 
آنها همچنین اشاره کردند٬  با توجه به زوال سطح فرهنگی جامعه و بازگشت آن به قبیله گرایی٬  خشونت علیه زنان٬  بطور مداوم در حال افزایش است. این موضوع بعنوان  نتیجه ای از ضعف حاکمیت قانون در پرتو امنیت و نا آرامی های سیاسی در عراق است و از طرف دیگر زنان کتک خورده نیز٬ قادر به صحبت کردن در مورد خشونتی که با ان مواجه بوده اند٬ نیستند.

حسنی به المانیتور گفت٬  چندین سال٬ تعدادی از نهاد های جامعه مدنی٬  از بازگشایی پناهگاههایی خبر داده بودند که برای سرپناه دادن به زنانی است که به دلایل مختلف توسط خویشاوندانشان مورد ضرب وشتم قرار گرفته و یا تهدید به مرگ شده بودند. به گفته حسنی٬ تعداد انها چند هزار نفر است.
وی با ابراز تاسف میگوید٬  ” این مطالبات توسط دولت رد شدند “  وی افزود٬  که حتی وزارت زنان نیز تماس های آنان را رد می کرد.

به گفته او٬ دلیل این امر توهمی است که  زنان با آداب و رسوم قبیله ای تربیت شدند و نمیتوانند از آن فرار کنند. اگر زنان به این پناه گاهها بروند٬ اگر این مکانها باز بودند٬ آنها توسط خانواده هایشان پیگیری می شدند٬ زیرا که این کار بعنوان منبع شرم برای خانواده خود زن و خانواده شوهرش می تواند به حساب بیاید.
 با توجه به تجربه دولت در مورد افتتاح پناهگاه زنان در منطقه کردستان عراق٬  در سال ٬۱۹۹۰  دولت عراق حاضر به باز کردن پناهگاههای زنان آسیب دیده نیست.  در حال حاضر٬ منطقه کردستان عراق٬ شش پناهگاه پراکنده در بیش از سه منطقه خود دارد و در تلاش است تا  به همه کسانی که تحت تاثیر خشونت قرار گرفته اند ٬ کمک کند.

المانیتور با لیلا عبدالله٬ فعال حقوق زنان٬ که نمونه ای از این سرپناه ها٬ تحت سرپرستی وی در شهر سلیمانیه عراق اداره میشود به گفتگو میپردازد.  او گفت٬ که به وسیله مددکاران اجتماعی وحرفه ای دولتی٬  پناهگاهش در کمک رسانی به ۷۸۰ زن مضروب موفق بوده است.
وی گفت٬  پناهگاه در حال حاضر٬ خانه ۱۳ زن و دو دختر جوان است که همه آنها در معرض خشونت خانگی قرار گرفته اند. برخی از آنان مورد تجاوز قرار گرفته  و یا تهدید به مرگ شده اند در حالیکه برخی دیگر بارها مورد ضرب و شتم قرار گرفته اند. همچنان زنانی که مجبور به ازدواج با مردانی که بسیار بزرگتر از آنهاست٬ شده اند.

حیفا الحیفی٬ رییس کمیته زنان مجلس عراق٬ با المانیتور در این باره٬  که چرا دولت حاضر به اعطای مجوز قانونی به سازمان های مدنی برای باز کردن سرپناه زنان  نیست٬ به گفتگو نشست. او گفت ترسی  که وجود دارد٬  این است که اگر این خانه ها باز شوند٬  بسیاری از زنان از آن برای ترک خانواده هایشان استفاده میکنند. او این موضوع را٬  خطرو تهدیدی واقعی٬  برای بسیاری از خانواده های عراقی توصیف میکند.

شاید بیانیه حلیفی٬  خود به رسمیت شناختن ضمنی میزان خشونت خانگی علیه زنان در عراق باشد. به گزارش حلیفی٬ راه حلی  نهفته٬   برای مقابله با خشونت علیه زنان در عراق وجود دارد٬ که آن  تشدید تلاش های میان  روحانیت٬ سیاستمداران و تصمیم گیرندگان٬  در ارائه آموزش و پرورش مذهبی و موعظه در مورد این موضوع است.

 حلیفی همچنین پیشنهاد میکند٬  مراکزی در ارتباط با وزارت امور زنان تاسیس گردد٬  که زنان کتک خورده را پناه داده و میزان خشونتی که این زنان با آن مواجه هستند را کاهش دهند.

More from Amal Sakr

Recommended Articles