ZUMAR, Irak — General Halgurd Hıdır, bulunduğu tepeden birkaç kilometre ötedeki durumu dürbünüyle inceliyor. Bir beton denizine benzeyen o yer, Zumar kasabası. Komutan rahat görünse de askerlerine zorlu bir görev verildiğinin farkında: ağustos başında İslam Devleti (İD) militanlarına kaptırılan geniş alanları geri almak. Birkaç düzine Peşmerge savaşçısının çevrelediği Hıdır: “Son bir ayda büyük ilerleme kaydettik ve bu bölgeyi İD’den temizledik.” diye anlatıyor. Emir geldiği anda kasabanın kendisini de almaya hazır olduklarını söylüyor.

Kürt Peşmerge güçleri, Sihela-Zumar yolunda on civarında köyü ve stratejik petrol sahalarını ele geçirmiş durumda. Bozguna uğratılan İD militanlarının izleri hâlen bölgede görülüyor. ABD uçaklarının bombaladığı bir Humvee aracı dâhil tahrip olmuş araçlar, yolun etrafına saçılmış.

Zumar kasabası ve civardaki petrol kuyuları, ağustos başına dek Peşmerge’nin sağlam kontrolünde görünüyordu. Ancak İD güçleri 2 Ağustos’ta yıldırım hızıyla Zumar’ı ele geçirdi, ertesi gün de Sincar’ı aldı. Bu hezimet, Peşmerge’yi şaşkına çevirdiği kadar imajını da sarstı. Zira İD militanları haziranda Irak ordusunu bozguna uğrattığında Peşmerge çok farklı bir ordu olmakla övünmüş ve cihatçıları durdurabileceğini söylemişti. Peşmerge’nin militanların gücünü küçümsediği ortada.

Sincar, Zumar ve Irak Kürdistan bölgesinin başkenti Erbil yakınında bir dizi stratejik bölgenin düşmesi, Kürt yönetimiyle Kürt toplumunu acı bir gerçekle yüzleştirdi: Peşmerge’nin hem yapılanma hem kabiliyet bakımından acil bir yenilenmeye ihtiyacı vardı.