دونالد ترامپ به عنوان کاندیدای جمهوری‌خواهان، در حالی رهبری یک حزب سیاسی را در دست می‌گیرد که در موارد متعدد، با بسیاری از اصول پایه‌ای آن، از تعرفه‌ها و تجارت گرفته تا سیاست خارجی و سقط جنین، اختلاف نظر خود را نشان داده است.

نظرات او در هفته‌ٔ جاری دربارهٔ افزایش مالیات‌ها و حداقل دستمزد، نگرانی‌هایی را در داخل حزب مبنی بر این‌که چگونه ترامپ پرچمدار حزب در ماه‌های آتی خواهد بود و چگونه در خط مشی (پلتفورم) جمهوری‌خواهان دست خواهد برد، به دنبال داشته است.

نامزدهای ریاست جمهوری همیشه در چارچوب حزب‌‌شان حرکت نمی‌کنند و تمایل دارند تا در زمان گذار از رقابت‌های درون‌حزبی به عرصهٔ انتخابات سراسری، خط‌مشی رسمی را به کنش‌گران و فرستادگان حزبی واگذار کنند تا از حمایت بیشتری برخوردار باشند. خط مشی رسمی مجموعه‌ای از پرنسیب‌های غیر الزام‌آور است که به دست یک کمیته تنظیم می‌شود و نمایندگان حزبی در جمع ملی به آن رأی می‌دهند.

این مرام‌نامه به‌طور سنتی راهی برای قدرت‌نمایی در گفت‌وگوهای اجتماعی‌ است و اغلب تأثیر اندکی بر مواضع نامزدها دارد: باب دُل در سال ۱۹۹۶ اظهار کرد که حتی تمام مرام‌نامه را نخوانده و در ملاء عام قوانین مهاجرت و سقط جنینی را که به نظرش زیادی محافظه‌کارانه می‌آمدند، رد کرد.