در پی ملاقات پرزیدنت باراک اوباما رئیس جمهور آمریکا و امیر سلمان بن عبدالعزیز آل سعود پادشاه عربستان سعودی، در روز ۴ سپتامبر در کاخ سفید، دو رهبر طی بیانیه مشترکی بر "روابط پایدار" بین دو کشور تاکید کردند.

در بیانیه مشترک سخنی از اختلافات به میان نیامده و تشریح تنش های موجود در روابط دو جانبه بین دو کشور بر عهده رهبران و کارشناسان گذاشته شده است. اما وجود اختلافات کوچک و بزرگ، در رابطه میان آمریکا و عربستان، امری عادی است. امروز ایران، و به درجه ای کمتر، سوریه و یمن این اختلافات را شکل می دهند در حالی که روزگاری، اسرائیل و فلسطین و عراق در مرکز این اختلافات قرار داشتند. به نوشته بروس ریدل ایالات متحده و عربستان سعودی "۷۰ سال متحدان ناآرام" یکدیگر بوده اند. آنان دارای منافع مشترکند اما نه نظام ارزشی مشترک." به عبارت دیگر پادشاهی سعودی پادشاهی انگلستان نیست."

جهت ثبت موضوع، اوباما و سلمان توافق کردند که "برای مقابله با فعالیت های بی ثبات کننده ایران در منطقه" با یکدیگر همکاری کنند. هم چنین امیر سلمان "حمایت خود را از برنامه جامع اقدام مشترک (برجام) بین ایران و کشور های ۱ +۵، که در صورت اجرائی شدن مانع از دستیابی ایران به سلاح هسته ای خواهد شد و مآلا به بهبود امنیت منطقه کمک خواهد کرد، ابراز کرد." موضع امیر سلمان در مورد معامله هسته ای با ایران، تاکید مجدد نتایج حاصل از نشست کمپ دیوید بین آمریکا و کشور های شورای همکاری خلیج در ماه مه بود.

برای آنانکه ادعا می کنند که "متحدین عرب" آمریکا با معامله هسته ای با ایران مخالفند، زمان آن فرارسیده که بر اساس واقعیت ها اظهار نظر کنند. هم چنانکه ماه گذشته در همین ستون به آن اشاره شد، از میان متحدین آمریکا و شرکایش در اروپا، آسیا و خاورمیانه تنها اسرائیل است که رسما به مخالفت با برجام برخاسته است.