هدف اعلام‌شده از برگزاری نمایشگاه «بلند کردن مو» در گالری هشاوا که میان یک منطقه صنعتی در شهر خولون واقع شده، بررسی استفاده از موی انسان به عنوان مواد اولیه است. در میان شرکت‌کنندگان، نام استودیو سواین دیده می‌شود که یک مجموعه بریتانیایی-ژاپنی است و از راه تولید فیلم بزرگراه مو، یک پدیده بهت‌آور اقتصادی-اجتماعی را مطرح کرده است. تامارا وولمن که با همراهی اومری شاپیرا نمایشگاه را راه‌اندازی کرده و حاصل کار ۱۱ هنرمند و طراح را از اسرائیل و سراسر جهان به نمایش گذاشته است، می‌گوید: «کارمندان استودیو پنج ماه را در چین گذرانده‌اند که بزرگ‌ترین کشور وارد کننده مو در جهان و بزرگ‌ترین صادر کننده چوب است. آن‌ها به دنبال راهی بودند تا نقطه پایانی بر سیستم هزینه‌بردار و ناسازگار با محیط زیست در مسیر این واردات و صادرات بگذارند و از محصولات بومی به عنوان مواد خام استفاده کنند».

چنان که در نمایشگاه شرح داده شد، استودیو سواین یک مجموعه از ابزارهای کارآمد روزمره، مانند شانه‌ها، جعبه‌ها و حتی آینه‌هایی را طراحی کرده که ظاهر آنان شبیه محصولات چوبی است اما در واقع از مو درست شده‌اند.

وولمن اشاره کرد که واکنش‌ اسرائیلی‌ها به نمایشگاه، گوناگون بود. به نظر می‌رسد که اسرائیلی‌ها با مو، به‌خصوص زمانی که از بدن جدا شده باشد، مشکل دارند. او گفت: «بله! یک واکنش دفعی نسبت به مو وجود دارد و دلیل آن، فاکتور روانی-اجتماعی است». وولمن ادامه داد: «اما این خوب است. سر بحث را باز می‌کند و نقطه نظرات طراح و بازدید کننده درباره این که چرا مو به عنوان ماده خام مورد استفاده قرار می‌گیرد، مطرح می‌شود. آن‌جا بازدید کنندگانی بودند که از دیدن کارهایی که با مو درست شده بودند، ابراز تنفر کردند و حاضر نشدند به آن‌ها دست بزنند. به‌خصوص دغدغه داشتند که این مو از کجا آمده و به چه کسی تعلق داشته است».

بنا بر گفته تامارا وولمن، این واکنش‌ها از ابتدای کار در نمایشگاه، همراه او بوده و در واقع، تبدیل به بخش اصلی آن شده است. وقتی مخاطبان از نمایشگاهی بازدید می‌کنند که از قلم‌موها تا زیورآلات و تمامی اشیاء مشابه، از موی انسان ساخته شده، به عقیده وولمن «باید در کنار ۱۲ کار موجود، آیتم دوازدهمی هم وجود داشته باشد با عنوان مجموعه ‘واکنش‌های بازدیدکنندگان’! و پس زدن محصولاتی که از بدن دیگری تولید می‌شوند».