آنچه طی هفته گذشته بر سر کارگران بندر اشدود آمد، به این سبب رخ داد که آنها جنگ تمام عیار دولت اسرائیل علیه ارتشاء را درونی نکرده بودند. اگر این عده به ناخشنودی عمیق مردم اسرائیل از رشوه خواری در کشورشان توجه کرده بودند، قاعدتا رهبرشان را از فاجعه در راه آگاه کرده بودند: فاجعه ای که هفته گذشته بر سر یکی از قویترین اتحادیه های صنفی اسرائیل آمد که برداشتش این بود که نسبت به این دست ضربه ها رویین تن است.

در نخستین ساعات بامداد روز ۲۸ مه (۷ خرداد) خودروهای گشتی پلیس رهسپار خانه های روسای این اتحادیه شدند. شماری مامور پلیس وارد خانه مدیر اتحادیه صنفی بندر اشدود شدند و تمامی اتاق های خانه را گشتند و هم او را بازداشت کردند و هم آنچه را که می خواستند، از منزلش با خود بردند.

در گذشته، تصور چنین رودیدادی در اسرائیل دشوار بود. رهبران اصناف و اتحادیه های آن کشور از چنان نفوذ و قدرتی برخوردار بودند که حتی نیروی پلیس آن کشور در برابرشان قدرت نداشت. هر آنچه می خواستند می کردند. حتی مقررات راهنمایی و رانندگی را رعایت نمی کردند و پشت چراغ قرمز توقف نمی کردند. اما طی سال های اخیر این وضع دستخوش تغییر شده است و دولت اسرائیل جنگی تمام عیار را علیه رشوه خواران و مجرمان آغاز کرد. آنها دیگر رویین تن نیستند.

در ساعات پایانی بعدازظهر روز ۷ خرداد، ساعاتی پس از این بازداشت، کافه های اشدود پر از صدها میهمان شد. از چهره هایشان پیدا بود که به رخدادی می اندیشند که آن روز را رقم زده بود. مردم در کافه ها دور میز نشسته بودند و از نسیم خنکی که از سمت دریا می وزید لذت می بردند. جرثقیل های بندر فاصله زیادی با مرکز تجاری مدرن اشدود ندارد. هر از گاه، صدای آژیر ممتدی لنگر انداختن یک کشتی را اعلام می کرد.