متن: تهران٬ ایران- به عکسی متعلق به ۳۴ سال پیش اشاره میکند که او و یک دانشجوی ایرانی دیگر را در حالی نشان میدهد که یک گروگان آمریکایی را به همراه خود میکشند. میخندد و میگوید: «این منم. آره٬ این منم.»
عبدالحسین روحالامینی٬ یکی از صدها ایرانیای که ۱۳ آبانماه سال ۱۳۵۸ به سفارت آمریکا در تهران حمله کردند٬ میگوید: «افتخار میکنم که در این واقعه نقش داشتم.»
او را به همراه گروهی دیگر در یکی از ساختمانهای داخل مجموعه سفارت پیشین آمریکا میبینم٬ مجموعهای که اکنون زیر نظر بسیج است. داشتند به همراه فرزندان٬ نوهها و دیگران سالگرد حمله به سفارت آمریکا را جشن میگرفتند.
کنار در بزرگ ورودی مجموعه کمی ایستادم. به نردههای مشهوری که سال ۱۳۵۸ دانشجویان و سایر تظاهرکنندگان خشمگین از روی آن به داخل مجموعه سفارت پریده بودند خیره شدم. در این نقطه بود که روابط ایران و آمریکا در هم شکسته شد٬ اعتماد از بین رفت و دشمنی میان دو کشور زاده شد. به عکس دانشجویان و گروگانهایشان زل زدم. تمام آنها اکنون پدر و پدر بزرگ هستند و برخیشان حتی شاید برای بهبود روابط میان ایران و آمریکا تلاش میکنند. سپس وارد ساختمان اصلی شدم. این ساختمان اکنون تبدیل به موزهای شده است درباره فعالیتهای آمریکاییها در ایران.
AL-MONITOR All-Access gives you unlimited access to all our journalism, the full Daily Briefing, exclusive interviews, premium newsletters, and live events — for less than $2/week.