به نظر می رسد بنیامین نتانیاهو نخست وزیر اسرائیل حتی قبل از این که میکروفون سازمان ملل در نیویورک روشن شود، حمله به ایران و رئیس جمهور جدیدش حسن روحانی را شروع کرده بود. رهبر اسرائیل بدون هیچ مقدمه ای، البته به جز یادآوری روابط هزار ساله ایرانیان و یهودیان، حمله بی رحمانه و شدیدی را علیه جمهوری اسلامی ایران شروع کرد.

یک تحلیل محتوایی از سخنرانی نتانیاهو نشان می دهد که او دائما در فکر ایران و روحانی است. نتانیاهو در سخنرانی ۳۱۲۴ کلمه ای خود ۷۰ بار از کلمه «ایران» و «ایرانی» استفاده کرد. کلمه «روحانی» را ۲۵ بار تکرار کرد یعنی حتی بیشتر از کلمه «اسرائیل» که ۲۴ بار تکرار شد.

نخست وزیر حزب لیکود از چندین استدلال علیه ایران و روحانی استفاده کرد. او از سابقه ایران در حقوق بشر استفاده کرد. همچنین به صحبت های سال ۲۰۰۵ روحانی درباره توانایی سلاح اتمی اشاره کرد که نشان دهد آنچه او به آن اشاره کرده در واقع یک حقه جهانی بوده و بدینوسیله جامعه بین الملل را قانع کند که رئیس جمهور فعلی ایران به هیچ وجه یک میانه رو نیست. او رئیس جمهور ایرانی «محبوب» خودش یعنی محمود احمدی نژاد را «گرگی در لباس گرگ» و روحانی را «گرگی در لباس میش» خواند.

نتانیاهو به تاریخ بازگشت و یک نمونه سامی-ستیزی علیه پدربزرگش در قرن ۱۹ میلادی را مثال زد، البته وفاداری اش به مسیحیان صهیونیست را هم فراموش نکرد و حرف های عاموس، پیامبر عهد عتیق را یادآور شد که یهودیان دیگر هیچ وقت بی خانمان نمی شوند.