رفتن به محتوای اصلی

پیام هشداری که کنگره به عربستان فرستاد

کنگره با اعطای حقی به قربانیان حملات ۱۱ سپتامبر برای شکایت از عربستان سعودی، حق وتو را از رئیس جمهوری آمریکا سلب کرد و پیامی برای ریاض فرستاد.
WASHINGTON, DC - MAY 9: Sen. Thom Tillis (R-NC) speaks with an aide after a vote at the U.S. Capitol, May 9, 2016, in Washington, DC. Senate Democrats defeated a procedural vote on an energy bill, which increases funding for the Department of Energy and Army Corps of Engineers. (Photo by Drew Angerer/Getty Images)

کنگره در روز ۲۸ سپتامبر با رأی بالایی اجازه داد تا قربانیان حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ از عربستان شکایت کنند؛ این مسئله، بدترین ماه از زمان حملات مذکور تا کنون را برای پادشاهی سعودی در کپیتول هیل [محل استقرار کنگرهٔ آمریکا] رقم زد.

در حالی که اصل بحث بر سر اجرای عدالت برای خانوادهٔ قربانیان بود، قانون‌گذاران از هر دو حزب گفتند که دلزدگی روزافزون از ریاض، در این رأی بالا برای جلوگیری از وتوی پرزیدنت باراک اوباما، نقش مؤثری بازی کرده است. بنابراین، در سنا ۹۷ موافق در برابر ۱ مخالف و در مجلس نمایندگان، ۳۴۸ موافق در برابر ۷۷ مخالف، این لایحه را تأیید کردند.

کریس مورفی، سناتور دموکرات کانتیکت و عضو ارشد پنل روابط خارجی سنا دربارهٔ خاورمیانه، گفت: «فکر می‌کنم بخشی از رأی ۹۷ در برابر ۱ این لایحه به دلیل نگرانی‌ها از سیاست سعودی در خاورمیانه بود.» وی افزود: «اکنون مسیری که جنگ یمن می‌پیماید، [یعنی] ادامهٔ صدور وهابی‌گری، افراد بسیاری را نگران کرده است. سعودی‌ها مشاهده می‌کنند که از راه‌های گوناگونی این نگرانی ابراز می‌شود.»

مورفی یکی از نیروهایی بود که تلاش می‌کردند تا در هفتهٔ گذشته، از فروش یک میلیارد و ۱۵۰ میلیون دلار فروش اسلحه به عربستان که مرتبط با دخالت سعودی‌ها در یمن بود، جلوگیری کنند. در حالی که این طرح با رأی ۷۱ در برابر ۲۷ در سنا شکست خورد، این به‌نوعی سرزنش نمادین یکی از متحدان آمریکا در جنگ علیه حوثی‌های در یمن به شمار می‌رفت که مورد حمایت یکی از دشمنان آمریکا، یعنی ایران هستند.

حتی قانون‌گذارانی که به فروش سلاح رأی دادند، نگرانیها در مورد ریاض و سایر شرکای خلیج را متذکر شدند.

توم تیلیس، سناتور جمهوری‌خواه کارولینای شمالی و عضو کمیسیون نیروهای مسلح سنا نیز گفت که قانون مربوط به ۱۱ سپتامبر «پیامی واضح» به سایر کشورها بود که ایالات متحده انتظار دارد تا آن‌ها به حل «مشکل تروریسم جهانی» کمک کنند.  

تیلیس گفت: «ما نیاز داریم تا نشان دهیم که شرکای ما در خاورمیانه… نیاز دارند تا برای مقابله با این مشکل گرد هم آیند.» در حالی که تأیید فروش سلاح «نشانه‌ای است که می‌خواهیم [با عربستان سعودی] کار کنیم… ما نیاز داریم که پیشرفت‌ها را در طول زمان مشاهده کنیم.»

سفارت عربستان در واشینگتن واکنش فوری نشان نداد. پادشاهی سعودی به شدت برای عقیم گذاشتن لایحه لابی کرد اما نتوانست بر تلاش خانواده‌های قربانیان [۱۱ سپتامبر] و وکلای آنان فائق آید. در این میان، کاخ سفید و پنتاگون نیز هشدارهای جدی می‌دادند که ممکن است اقدامات تلافی‌جویانه‌ای علیه نیروهای آمریکایی در خارج از این کشور صورت گیرد.

حتی چند قانون‌گذار که مخالف لایحه بودند، چیز خاصی در جهت تجلیل از عربستان سعودی برای گفتن نداشتند. مارک ترونبری، نمایندهٔ تگزاس و رئیس کمیتهٔ نیروهای مسلح مجلس نمایندگان که رهبر تلاش‌های ناکام برای زنده‌ نگه‌داشتن حق وتو بود، اظهاراتش را بر این نکته متمرکز کرد که ممکن است «عواقب ناخواسته‌ای به‌وجود آید و برای پرسنل نظامی آمریکا در نقاط مختلف جهان خطر ایجاد کند.»

اما برخی قانون‌گذاران در آن سوی گود ریاض را نشانه رفتند.

کریس اسمیت، نمایندهٔ جمهوری‌خواه نیوجرسی و عضو کمیتهٔ روابط خارجی مجلس نمایندگان، گفت: «هر کس پروندهٔ ۲۸ صفحه‌ای را که اخیراً دربارهٔ تحقیقات امنیتی مجلس و سنا از طبقه‌بندی خارج شده، بخواند، علیرغم تمامی حذفیات، می‌تواند شواهدی همدستی سعودی‌ها در واقعه ۱۱ سپتامبر را ببیند که بدون تحقیق رها شده‌اند.» او نطق خود را در صحن مجلس در حالی ایران کرد که صفحهٔ نخست شماره‌ای از دیلی نیوز، چاپ نیویورک تایمز را برجسته کرده بود که ملک سلمان را در کنار اوباما با این تیتر نشان می‌داد: «آن‌ها را به آمریکا ترجیح ندهید.»

اسمیت گفت: «پرزیدنت اوباما شاه [سلمان] را ترجیح داد و لایحه را وتو کرد. ما باید آن را امروز تصحیح و وتو را باطل کنیم.»

مورفی گفت که توپ اکنون در زمین سعودی‌هاست: «ما هشدار خود را داده‌ایم. بنابراین من فکر می‌کنم اکنون نوبت سعودی‌هاست که واکنش نشان دهند و امیدوارم که به نگرانی‌های ما پاسخ گویند. در حال حاضر فکر می‌کنم که بهتر است ببینیم آیا می‌توانیم باب گفت‌وگویی را در سایهٔ این عملکردها باز کنیم و روابط خود را بهبود ببخشیم؟»

More from Julian Pecquet

Recommended Articles