رفتن به محتوای اصلی

جنبش لب های قرمز-پاشنه های بلند

پاملا چرابیه دارای دکترای الهیات است. او از عشقش به کار و قدمهایی که در این راه برداشته با المانیتور صحبت می کند. او می گوید چطور تلاش کرده نگاه مردان را به زنان در محیط کار عوض بکند.
redlipshighheels.jpg

با لبخند پاملا چرابیه فریب نخورید. پشت این ظاهر جذاب، یک مغز قدرتمند پنهان شده است. قدرتی که باعث شده همواره اثر پاملا بر جنبش فمینیستی لبنان و کشورهای اطراف برجای بماند.

این زن لبنانی-کانادایی در یک کشور درگیر جنگ بزرگ شد. این موضوع باعث شد او عمیقا به حقوق بشر و تاثیر مذهب بر جامعه بیاندیشد. امروز او یک استاد دانشگاه و محقق در دبی و یک فعال اجتماعی توانمند است. تحت تاثیر جنگ داخلی لبنان، پاملا در در سن هجده سالگی یک فعال در زمینه صلح شد. او به هنر، تاریخ و مذهب علاقمند بود و در آکادمی هنرهای زیبای لبنان تحصیل کرد. سپس به نامزدش در مونترال کانادا پیوست، در آنجا مدرک فوق لیسانسش را در رشته الهیات، مذاهب و فرهنگ ها دریافت کرد، همراه با آن مدرکی در زمینه مطالعات مذهبی اخذ نمود. پس از آن، موفق به اخذ مدرک دکترا در رشته الهیات-علوم مذاهب شد. مطالعات او با دریافت دو موقعیت پست دکترا ادامه پیدا کرد. پاملا به المانیتور می گوید: "علاقه اصلی من رابطه بین مذهب و سیاست و فرقه گرایی، جوانان، خاطرات جنگ و برقراری صلح، فمنیسم، هنردرمانی، گفتگوی بینافرهنگی-بینامذهبی بود، البته هنوز هم هست." او فوق العاده فعال است. پاملا به خاطر فعالیتهای اجتماعی، برتری های آکادمیک و مقالات تحقیقی اش چندین جایزه دریافت کرده است. علاوه بر این، در سازمانهای گوناگون فعال در زمینه حقوق زنان، حقوق بشر و صلح فعالیت می کند. او برای مدتی در دانشگاه مونترال تدریس کرد و در آن مدت تحقیقاتی انجام داد و چندین کتاب و مقاله به چاپ رساند.

بعد از وبلاگ نویسی درباره تهاجم اسرائیل به جنوب لبنان در سال 2006، پاملا همراه با شوهرش، نمر نیکولاس بادین، برای شروع زندگی خانوادگی شان به لبنان نقل مکان کرد. دختر آنها، جانا، در سال 2007 بدنیا آمد. بعد از آن، پاملا در دانشگاههای مختلفی تدریس را از سر گرفت. در این اثنا، او تحقیقات و فعالیتهای اجتماعی اش را ادامه می داد. یکی از دستاوردهای پاملا، وبلاگ لب های سرخ پاشنه های بلند است. او نوشتن این وبلاگ را در سال 2012 آغاز کرد و توانست از این طریق افراد مختلفی را با سوابق متنوع قومی، مذهبی، فرهنگی، اجتماعی-اقتصادی و سیاسی گرد هم آورد. در وبلاگ او از انتشار مطالب همه گروهها، اعم از دانشگاهیان، وکلا، روانشناسان، هنرمندان، مربیان، بازرگانان زن، خانه داران، دانش آموزان، مردان و زنان، کارگران بخش های خصوصی و دولتی استقبال می شود. این مطالب به زبانهای فرانسوی، عربی و انگلیسی منتشر می شوند. پاملا در وبلاگش می گوید: "این وبلاگ توجه همه را ابتدا به دهان و متعاقبا به صدایی که از آن خارج می شود جلب می کند. صدای مظلومان، بلند و روشن، طنین انداز می شود و ایدئولوژی، فرهنگ، باورها و عادات مردسالارانه را مورد تردید قرار می دهد. این صدا، حقوق سیاسی و اجتماعی را برای زنان درخواست می کند، حقوقی که زنان در بیشتر کشورهای جنوب غرب آسیا و خاورمیانه فاقد آن ها هستند." او می گوید: "شخصیتهایی که عضو جنیش لب های قرمز پاشنه های بلند هستند لزوما قرار نیست که رژ قرمز بزنند و یا کفش پاشنه بلند بپوشند." و اینطور ادامه می دهد: "تنوع رویکردهای حقوق بشری و فمینیستی شعار ماست. ما از مردم می خواهیم که دانش سنتی شان از زنان و روابط انسانی در خاورمیانه را از یاد ببرند." هدف اصلی این وبلاگ و شکل گیری چنین اجتماعی، افزایش آگاهی و توانمند کردن از طریق واسازی تابوها، تعصبات و کلیشه ها است. پاملا بیشتر توضیح می هد: "این وبلاگ و صفحه فیسبوک فضایی است که در آن افراد با نقطه نظرها و تعهدهای مختلفشان درگیر نوشتن، خواندن و اظهار نظر درباره محتوا می شوند. از این طریق می توان گفتگو و همکاری را، در عین وجود تفاوت ها، تسهیل کرد." به گفته پاملا از پیوستن مردها به اجتماعشان استقبال می شود: "مردانگی به صورت خودکار به مردسالاری مرتبط نیست، همانطور که زنانگی به فمینیسم. البته زنان تنها کسانی نیستند که از زن ستیزی نهادینه شده در جامعه ما به ستوه آمده اند."

ایده لب های فرمز پاشنه های بلند، بخشی از فلسفه جامع تری است که پاملا در زندگی روزمره اش به کار می بندد. این فلسفه تدریس را هم شامل می شود. او این موضوع را اینطور به المانیتور توضیح می دهد: "من بدنبال بنا کردن اتحادی برپایه تنوع هویت ها هستم. می خواهم اینکار را در کلاسم، با همکارانم، در رویدادهایی که می خواهم شرکت کنم و در کتاب ها و مقالاتی که می نویسم و چاپ می کنم، انجام دهم." یادگرفتن و یاددادن برای پاملا راههای مبارزه برای ساختن یک جامعه بهتر است. او می گوید: "من انتخاب کردم که در زمینه مذاهب درس بخوانم و تدریس کنم، به این دلیل که من در محیطی بزرگ شده ام که مذهب نقش خیلی مهمی در شکل دادن افکار و هویت ها بازی می کرد." و ادامه می دهد: "می خواستم نقش مذاهب در جنگ ها را بفهمم، سهم آن ها را در صلح جستجو کنم، تصورات غلط مرتبط با مذهب را واسازی کنم، و بالاخره اشتیاقم به این موضوع را با دانشجويانم شریک شوم. من باور دارم که مطالعه گسترده درباره مذهب و به کارگیری روشهای گوناگون به ما کمک می کند تا به اعتقادات دیگران احترام بگذاریم و با آن ها همدلی کنیم."

درگیری پاملا در فمینیسم وقتی عمیق تر شد که او در سال ۲۰۰۶ به لبنان بازگشت. او در آنجا به سادگی، به خاطر حضور "یک زن در حوزه عمومی"، تبعیض را تجربه کرد. او مشاهداتش را اینطور بیان می کند: "متاسفانه، هیچ قانونی که از زنان در برابر تبعیض های جنسیتی در محیط های کاری حفاظت کند، وجود ندارد. به عنوان مثال، این تبعیض های شامل: آزار و اذیت جنسی، جلوگیری از ترفیع مقام، تفاوت در عناوین و حقوق برای مردان و زنان در سطوح برابر و مسئولیت های مساوی است." بارداری، شیوه های استخدامی، طرز لباس پوشیدن، مذهب و خانواده، اینها همه موانعی هستند که زنان را از پیشرفت شغلی باز می دارند.

در طول سالهای تدریس علوم مذهبی و الهیات در لبنان، پاملا با این چنین برخوردهایی مبارزه کرده است. او توضیح می دهد: "یک زن ممکن است برای شغلی استخدام نشود، فقط به این دلیل که او یک زن است، و بنابراین قابلیت فکری و روانی ندارد. از جمله این قابلیت ها لازمه مدیریت اماکن مقدس یا تولید و انتشار و دانش مذهبی است.  یا ممکن است استخدام نشوند چون کارفرما باور دارد که زنان باید فقط مراقب خانواده باشند و کارهای خانه را انجام دهند." پاملا ناراحتی اش از این وضعیت را تائید و بیان می کند: "تبعیض بر ضد زنان شاغل ادامه دارد، بخصوص وقتی زنان بسیار قابل باشند و توانایی رهبری داشته باشند."

به رغم این، به حای ناامید بودن پاملا همیشه سعی می کند قوی باشد و با چالش ها روبرو شود. او اینطور استدلال می کند: "من معتقدم اگر ما بخواهیم رشد کنیم، بارور و شکوفا شویم، به صورت فردی یا یه عنوان یک ملت، باید از زیربنا شروع کنیم و بر ترسهایمان غلبه کنیم، مثل ترس از شکست." و اینطور ادامه می دهد: "این موضوع مثل راندن یک دوچرخه در خیابان های بیروت است. احتمال زمین خوردن و کبودی هست، شما آزار می بینید. اما اگر شما هنوز زنده باشید، خودتان را پاک می کنید و به راهتان ادامه می دهید."

در سال ۲۰۱۳، "مرکز نوابغ" و "سازمان زنان در جبهه" به منظور به رسمیت شناختن فعالیتهای فمینیستی و گرامیداشت او به عنوان یکی از صد زن تاثیرگذار در لبنان، نام پاملا را در "فهرست زنان تاثیرگذار" قرار دادند. در سال ۲۰۱۴، پاملا یک کرسی تمام وقت در درس مطالعات خاورمیانه در دانشگاه آمریکایی دبی گرفت. او این موضوع را اینطور به اشتراک گذاشته است که او قدردان "شکوفایی عرصه فرهنگی، همزیستی صدها تن از اقوام و هویت های مذهبی و نوآوری‌های آنها " است. اما بیشتر از همه به این موضوع تاکید دارد: "زنان اماراتی طی فقط چند دهه پیشرفتهای عظیمی داشته اند. نمونه های زیادی از زنانی وجود دارد که سمت های کلیدی در موسسات خصوصی و دولتی را بر عهده دارند."

"برپایه نظر فمنیستهای محلی و اساتید دانشگاه، وقتی به سیستم اجتماعی-فرهنگی نگاه می کنیم متوجه می شویم تبعیض هنوز وجود دارد. و بحث های پایان ناپذیری مرتبط با قانون موقعیت فردی وجود دارد، این در حالی است که زنان نقشهای چندگانه دارند و باید همزمان به عنوان مادر، همسر و زن شاغل کار کنند." او همچنین می گوید: "اما زنان زیادی در سطوح سیاسی اقتصادی توانمند شده‌اند. مشارکت زنان نقشی محوری در تغییر درک جامعه درباره زنان و در بهبود مشارکت آنها در ساختن و توسعه جامعه ایفا می کند."