Al-Monitor yazarları Akiva Eldar ve Daoud Kuttab bu hafta 28 Eylül’de hayata veda eden, İsrail’in en tanınmış devlet adamlarından Şimon Peres’in mirasını ele aldılar.

Eldar, İsrail’in bölgesel bir askeri güç, yüksek teknolojide dünya lideri ve “fırtınalı Orta Doğu’nun kalbinde bir istikrar adası” olmasında Peres’in büyük katkıları olduğunu yazıyor. İsrail’in Filistinlilerle imzaladığı ve 1994’te Ürdün’le de barış anlaşmasının yolunu açan Oslo Anlaşması’nın mimarlarından biri olan Peres, bu çabaları nedeniyle Yitzak Rabin ve Yaser Arafat’la birlikte Nobel Barış Ödülü’ne layık görülmüştü.

Ancak tüm başarılarına rağmen Peres’in siyasi gücünden barış doğmadığını belirten Eldar şöyle devam ediyor: “Rabin’in suikasta kurban gitmesinin ardından Peres’in Suriye Devlet Başkanı Hafız Esad ile 1996’da yürüttüğü görüşmeler sonuçsuz kaldı. İsrail askerlerini ve yerleşimcileri 2005’te Gazze Şeridi’nden çıkaran da Başbakan Ariel Şaron oldu. Ehud Barak ve Ehud Olmert’in başbakanlık dönemlerinde Filistin tarafıyla kalıcı statü anlaşmasına yönelik Peres dönemine göre çok daha fazla mesafe kat edildi.”

Peres’in Başbakan Benjamin Netanyahu’nun özel temsilcisi olarak da görev yaptığını ve “sağcı İsrail hükümetlerinin politikalarını anlatmaya çalıştığını” anımsatan Eldar, Nobel Barış Ödülü almış bir isim olarak Peres’in bu son barış çabalarının “acı bir hayal kırıklığı” ile sonuçlandığını yazıyor.