اندکی پس از آن‌ که پرزیدنت دونالد ترامپ از دوست جدیدش، کیم جونگ اون، دیکتاتور کره شمالی، خداحافظی کرد، کانال ۱۰ تلویزیون اسرائیل روز دوازدهم ژوئن گزارش داد که جرد کوشنر، داماد و مشاور ترامپ به همراه جیسون گرین‌بلات، فرستادهٔ آمریکا در خاورمیانه، هفتهٔ آینده به این منطقه سفر خواهند کرد تا در مورد طرح صلح خاورمیانه گفت‌وگو کنند. برنامه سفر آنان شامل اورشلیم (بیت‌المقدس)، عربستان سعودی و کشورهای خلیج خواهد بود اما اثری از دیدار با مقام‌های دولت فلسطینی در کرانهٔ باختری به چشم نمی‌خورد. فعلاً هیچ اشاره‌ای به فلسطینی‌ها نشده است. هر موجود فضایی هم که به زمین بیاید، می‌تواند مطمئن باشد که «توافق نهایی» ترامپ، نوعی صلح میان اسرائیل، سعودی‌ها و کشورهای نفت‌خیز خلیج است.

این موجود فضایی، احتمالاً تفکری دور از حقیقت ندارد. نگاه غالب در میان مقام‌های اسرائیلی و فلسطینی که با المانیتور گفت‌وگو کرده‌اند، این است که دولت ترامپ منازعهٔ اسرائیل و فلسطینیان را مانعی اصلی در برابر ایجاد یک ائتلاف میان آمریکا-اسرائیل-اعراب برای رویارویی با ایران می‌داند. طبق نظر این مقامات که به شرط محرمانه‌ماندن نامشان با المانیتور گفت‌وگو کردند، دیوید فریدمن، سفیر آمریکا در اسرائیل که حامی پر و پا قرص شهرک‌نشینان کرانهٔ باختری است، روشن کرد که توافقی که ترامپ وعده داده، مانند جامه‌ای است که اندازهٔ بنیامین نتانیاهو باشد اما محمود عباس نتواند آن را به تن کند.

در این شرایط، اسرائیل و عربستان سعودی از برنامهٔ آمریکا استقبال می‌کنند و از فلسطینیان می‌خواهند تا مذاکرات را با اسرائیل تحت راهکار جدید پی بگیرند. فلسطینیان این طرح را رد خواهند کرد و خواهند گفت که این خلاف تفاهم‌هایی است که طی سال‌ها مذاکره با اسرائیل به دست آمده است. بحران ممکن است به فروپاشی دولت فلسطینی و فسخ معاهده اسلو شود که در سال ۱۹۹۳ منعقد شده بود. سعودی‌ها احتمالاً فلسطینیان را برای چنین کاری ملامت خواهند کرد و ممکن است طرح صلح سال ۲۰۰۲ اعراب را که به رهبری عربستان پیشنهاد شده بود و شرط آن عادی‌سازی روابط اعراب و اسرائیل در ازای خروج دومی از اراضی اشغال بود، از دستور کار خارج کنند.

سخنرانی روز دهم ژوئن نتانیاهو در بیت‌المقدس در برابر نمایندگان کنگره یهودیان آمریکا احتمال این سناریو را بیشتر می‌کند. او گفت: «اگر پرزیدنت عباس می‌خواهد صلح کند، برای رضای خدا دولت یهود را به رسمیت بشناسد. این مسئله صلح را یکبار و برای همه به ارمغان خواهد آورد.» او سپس خواست خود را از فلسطینیان برای به رسمیت شناختن اسرائیل به عنوان یک کشور یهودی تکرار کرد و از دولت فلسطینی خواست تا از «پرداخت پول به تروریست‌ها دست بکشد.» کاخ سفید با هر دو شرط به‌شدت موافق است اما این شروط جایی در رام‌الله ندارند. یک رهبر فلسطینی که شرط به رسمیت‌شناختن را بپذیرد و از حمایت خانواده‌های شهدای آزادی فلسطین دست بکشد، احتمالاً سند مرگ خود را امضاء کرده است. در بهترین حالت، او دیگر در عرصه سیاسی جایی نخواهد داشت.