اخیراً زمزمه‌های بسیاری دربارهٔ تلاش دونالد ترامپ برای فاصله انداختن میان مسکو و تهران، شنیده می‌شود؛ اما به نظر می‌رسد که اینها نظراتی ناپخته‌اند.

وال‌استریت ژورنال ماه گذشته به «سیاست‌گذاری مقام‌های ارشد دولت [آمریکا] به همراه مقام‌های عرب و اروپایی» دربارهٔ سوریه و داعش اشاره کرد و نوشت که ترامپ به دنبال شراکت با روسیه و به‌طور هم‌زمان، فشار بر ایران، به‌ویژه در مورد مسائل هسته‌ای است.

توسعهٔ یک سیستم دفاع موشکی، به طور طبیعی بخشی از دکترین نظامی ایران بوده است. با این حال، به نظر می‌رسد که انتخاب زمان آزمایش موشک بالستیک از سوی ایران، بی‌دلیل نبود. این آزمایش موشکی دو روز بعد از آن انجام شد که در روز ۲۷ فوریه، ترامپ محدودیت‌های سفر بر شهروندان ایران و شش کشور دیگر عمدتاً مسلمان اعمال کرد. مع‌الوصف، حتی آیت‌الله علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی نیز احتمالاً انتظار نداشت که ترامپ این‌قدر سریع و صریح واکنش نشان دهد و با «هشدار» به ایران در روز یکم فوریه، تحریم‌های جدید را اعمال کند و وعده دهد که فشار را بر رژیم ایران بیشتر خواهد کرد.

در ایران تظاهراتی شکل گرفت و با سالروز انقلاب اسلامی در ۲۲ بهمن هم‌زمان شد. برخی مردم در تهران و سایر شهرهای ایران به خیابان رفتند تا علیه دیدگاه ترامپ در قبال ایران، اعتراض کنند؛ علیه یک رویکرد خصمانه که نشانی از تلاش‌های آتی برای ایجاد سد در برابر سیاست‌های ایران تلقی شده است. رسانه‌های داخلی به این مخالفت‌ها پوششی حداکثری دادند. در زمینهٔ رسانه، گروه‌های محافظه‌کار که نگران نتایج توافق اتمی سال ۲۰۱۵ بودند، توفیقی بیش از انتظارشان کسب کردند.