بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل، به طور مکرر گفته است که تلاش خواهد کرد تا دولت جدید آمریکا را برای بازگشایی توافق اتمی ایران و شش قدرت جهانی در جولای سال ۲۰۱۵، متقاعد کند. او حتی در دسامبر گذشته به سی‌بی‌اس گفت که دست‌کم «پنج پیشنهاد» را دربارهٔ چگونگی تسهیل مسیر بازبینی توافق، در دست دارد. از قرار معلوم، نتانیاهو قصد دارد تا این پیشنهادها را در ملاقات ماه فوریه‌اش با دونالد ترامپ که در واشینگتن انجام خواهد شد، مطرح کند.

مشکل نتانیاهو این است که او همانند ترامپ، هم‌اکنون حمایت شبکه‌های امنیتی و اطلاعاتی کشورش را با خود ندارد. شاید حتی بتوان گفت که عکس این موضوع صحیح است. اعضای شاخه‌های مختلف در بخش‌های امنیتی اسرائیل، با نگرانی روند وقایع را دنبال می‌کنند. پیشنهاد تمامی دستگاه‌های امنیتی، از نیروهای دفاعی اسرائیل تا موساد و شاخه اطلاعات ارتش، صریح است: از آمریکایی‌ها نخواهید که توافق اتمی را بازنگری کنند. درست است که ارتش و موساد چندان طرفدار آن توافق نیستند و معتقدند که کاستی‌هایی و مشکلاتی دارد و اسرائیل فکر می‌کرد که رویکرد متفاوتی در مذاکرات، می‌توانست به نتیجهٔ بهتری ختم شود. اما از آن‌جا که توافق اتمی امضاء شده، مسئولان تشکیلات امنیتی اسرائیل بر این باورند که ضرر بازگشایی آن برای اسرائیل بیش از منافع آن است. این بدان خاطر است که چنین گامی لزوماً می‌تواند باعث یک رویارویی جدی میان ایران و ایالات متحده شود.

طبق نظر سازمان‌های امنیتی اسرائیل (و تمامی سازمان‌های امنیتی غرب)، ایران در حال حاضر به تعهدات خود طبق توافق، عمل می‌کند. بازگشایی توافق می‌تواند بلافاصله به نابودی دستاوردهای اصلی آن بیانجامد که شامل دور کردن خطر هسته‌ای این کشور برای ۱۰ تا ۱۵ سال است و همچنین زمان لازم برای ایران در جهت دستیابی به توانایی ساخت سلاح اتمی را که در گذشته سه ماه برآورد می‌شد، دست‌کم به یک سال و نیم افزایش دهد. دستگاه امنیتی اسرائیل، توافق را علیرغم نقایص و حفره‌هایش، یک رویداد مثبت قلمداد می‌کند.

طرح چندسالهٔ نیروهای دفاعی اسرائیل بر مبنای این توافق است. یک منبع ارشد نظامی اسرائیل که نخواست نامش فاش شود، در مصاحبه با المانیتور گفت: «ما یک فرصت استراتژیک ۱۰ ساله داریم تا قدرت خود را افزایش دهیم، رویکردمان را عوض کنیم و روندهای استراتژیک مناسب را دنبال کنیم. این فرصتی است که توافق اتمی به اسرائیل داده و فرصتی قطعی است که نباید آن را هدر دهیم.»