مراکش روز ۱۴ اکتبر در پی هفت سال قطع رابطهٔ دیپلماتیک با ایران، سفیر جدید خود را در تهران، منصوب کرد. روابط فیمابین در سال ۱۳۸۷ با تصمیم یک‌جانبهٔ مراکش به دلیل آن‌چه وزارت خارجه این کشور «اظهارات نامناسب» مقامات ایرانی خوانده بود، قطع شد. در بیانیهٔ وزارت خارجه، به مصادیق این اظهارات اشاره نشده اما به دنبال اظهارات یک مقام ایرانی که بحرین را به عنوان استان چهاردهم ایران توصیف کرده بود، گفته شد که پادشاهی مراکش از منامه حمایت می‌کند.

یکی از بیانیه‌های وزارت کشور مراکش در آن زمان تأکید کرده بود که مراکش از ایران خواسته تا مواضع خود در مورد بحرین را شفاف کند. مراکش -مانند عربستان سعودی و بسیاری از کشورهای دیگر خلیج- با پادشاهی بحرین اعلام همبستگی کرده و هرگونه ادعایی علیه تمامیت ارضی آن را مردود شمرده است. وزارت خارجهٔ مراکش در آن بیانیه، دیپلمات‌های ایرانی را متهم کرده بود که نلاش می‌کنند تا «بنیان‌های مذهبی پادشاهی مراکش را تغییر دهد.» اشاره‌ای که به تلاش برای گسترش شیعه‌گری تعبیر می‌شود.

انتصاب حسن حامی به عنوان سفیر جدید مراکش در تهران، نوعی اعلام رسمی از سر گیری روابط محسوب می‌شود. ایران محمد تقی مؤید را در اواخر سال ۲۰۱۴ به عنوان سفیر به رباط فرستاد. این امر در پی نوعی مفاهمه میان دو کشور برای بازگرداندن تدریجی روابط و ترک مخاصمه صورت گرفت. این تفاهم در پی تماس محمدجواد ظریف، وزیر امور خارجهٔ ایران با صلاح‌الدین مزوار، همتای مراکشی‌اش در سال ۲۰۱۴ و اظهار تأسف از وقایع پیش‌آمده، صورت گرفت. ظریف مراتب احترام جمهوری اسلامی به پادشاه محمد ششم را ابلاغ و بر حفظ حرمت بنیان‌های مراکش تأکید کرد.

گفته می‌شود که ایرانیان بیش از مراکشی‌ها اصرار داشتند تا خصومت پایان یابد و روند آشتی آغاز شود. این امر مطابق است با سیاست خارجی دولت حسن روحانی که بر مبنای رویکرد ملایم‌تر و تمایل بیشتر به گفت‌وگو است و در تقابل با رویکرد تندروانهٔ دولت محمود احمدی‌نژاد قرار دارد.