حمله ترکیه به به متحدین کرد سوری ایالات متحده و احتمال ورود نیروهای زمینی ترکیه و سعودی به سوریه می تواند توافقی را که هفته پیش در گروه بین المللی حامی سوریه به دست آمد بر هم زند. از طرفی، ورود نیروهای زمینی ترکیه و عربستان به سوریه، خطر شعله­ور کردن بیش از پیش جنگ و مآلا دور جدیدی از سیه روزی را برای مردم سوریه ایجاد کرده است.

روز ١٣ فوریه، مولود چاوش اوغلو وزیر امور خارجه ترکیه اعلام کرد که عربستان قرار است تعدادی از جت های جنگنده خود را به پایگاه هوائی اینجرلیک بفرستد. او در ضمن افزود که هر دو کشور مشغول مطالعه بر روی عملیات زمینی در سوریه هستند. به گفته وی "این چیزی است که خواست ماست اما فعلا طرحی در دست نیست. عربستان در حال فرستادن هواپیماهای خود است و گفته است هر وقت زمان لازم برای عملیات زمینی فرا برسد ما سرباز هم خواهیم فرستاد." وزیر امور خارجه عربستان، عادل الجبیر، احتمالا در واکنش به درخواست آمریکا، روز ١۴ فوریه گفت " آمادگی پادشاهی برای اعزام نیروهای مخصوص برای اجرای عملیات نظامی بستگی به این دارد که ائتلاف علیه داعش که به رهبری آمریکاست کلا تصمیم بگیرد که وارد عملیات زمینی شود. لذا این تصمیم تنها مربوط به ما نیست."

وزیر دفاع آمریکا، اشتون کارتر عصبانیت خود را از اینکه برخی از متحدین منطقه ای آمریکا، از جمله ترکیه، کمک های ناچیزی به ائتلاف علیه داعش به رهبری آمریکا می کنند اظهار داشته است. بنا بر گزارش ها، روز ١١ فوریه کارتر توانسته از عربستان قول همکاری بیشتر در زمینه حملات هوائی علیه داعش را بگیرد. در ضمن، گفتگوهائی نیز در مورد آموزش و نیروهای زمینی نیز شده است.

این ستون از کمک های اساسی بیشتر عربستان در زمینه حملات هوائی به داعش استقبال می کند اما واقعیت این است که نیت عربستان و ترکیه در سوریه به پاکی آمریکا برای مبارزه با گروه های تروریستی نیست. روز ٩ فوریه، جمس کلَپر، مدیر سیستم اطلاعاتی ملی آمریکا، در سخنانی در برابر کمیته اطلاعاتی سنای آمریکا مشخصه تروریسم در سوریه را اینگونه ترسیم کرد "خطر برجسته، به دلیل برپائی خلافت در عراق و سوریه و ظهور و رشد شاخه های آن در کشور های دیگر و قابلیت روز افزون آن برای الهام بخشی و هدایت حملات گسترده به اهداف مختلف در همه جای دنیا."