اواخر هفته گذشته نشریه یدئوت آخورونوت دست به انتشار مقاله ای به قلم ناهوم بارنی زد. مطلب مزبور در باره موضوعی بود که نویسنده از آن به عنوان "سند دادن امتیازات" توسط بنیامین نتانیاهو یاد می کرد. سند مزبور که توسط وی افشاء شد خلاصه مذاکرات پشت پرده ای بود که نتانیاهو از طریق وکیل و معتمد خود، ایتساک مولچو با نماینده مخفی محمود عباس، حسین آقا، پرفسور داشگاه آکسفورد انجام داده بود. مطلب مذکور در عین حال پیش نویس اصول توافق بین دو طرف را نیز برملا می کرد که طی آن اسرائیل به مرزهای ۱۹۶۷ باز می گشت (با تبادل زمین) و یک کشور فلسطینی مستقل اما بدون نیروی نظامی ایجاد خواهد شد. در سند هم چنین آمده بود که وابستگی های ویژه" فلسطینی ها به بیت المقدس مورد شناسائی قرار خواهد گرفت و در ضمن راه حلی برای مسئله پناهندگان بین دو طرف "مورد توافق خواهد گرفت" و بالاخره اینکه فلسطینی ها جای پائی در "دره اردن" پیدا خواهند کرد.

هم چنانکه انتظار می رفت سند مزبور یک طوفان سیاسی بپا کرد. در اوضاع مغشوش و پر هرج و مرج امروز، نتانیاهو با هر آنچه که در توان دارد برای تقویت آراء خود در طیف راست می جنگد. برای رسیدن به این هدف مردم شاهد نوسان های شدید او هستند. به طور مثال چند روز پیش، تشکیلات انتخاباتی او اعلام کرد که سخنرانی معروف او (موسوم به سخنرانی بار ایلان) که برای اولین بار وی موضوع "دو کشور مستقل" را مورد تایید قرار داده بود دیگر معتبر نیست. اینک با افشای این سند، گوئی نتانیاهو برهنه در برابر مردم قرار گرفته است.

نتامیاهو و حزب لیکود قاطعانه گزارش را رد کردند. در یک کنفرانس مطبوعاتی، در روز ۹ مارس، که پوشش گسترده رسانه ای نیز داشت، بنی بگین (پسر نخست وزیر سابق اسرائیل مناخیم بگین) که به تازگی به لیست انتخاباتی حزب لیکود ملحق شده است، بارنی را یک دروغگو خواند. نتانیاهو هم اعلام کرد که سند چیزی جز یک پیش نویس پیشنهادی، آماده شده توسط آمریکا نبوده است. او گفت که برنامه ای برای قبول سند مذکور نداشته است. او گفت که اورشلیم (بیت المقدس) هرگز تقسیم نخواهد شد؛ دره جردن در دست ما باقی خواهد ماند و حقی برای بازگشت فلسطینی های آواره وجود نخواهد داشت. چیزی برای صحبت کردن وجود ندارد و کسی هم حاضر نیست در این مورد صحبت کند.

اما سند اصالت دارد. آن مذاکرات، هم چنانکه برای اولین بار توسط امیر تیوان از وبگاه والا! افشاء شد، صورت گرفته است. جزئیات این قضیه مرا به یاد یکی از گزارش های خودم انداخت که در آن نتانیاهو به آمریکائی ها گفته بود که حاضر است به خطوط ۱۹۶۷ بازگردد، شهرک ها را بخشی از حاکمیت فلسطینی ها قرار دهد مشروط بر اینکه توافقی حاصل شود.