در ۲۸ فوریه گفتگو های طولانی میان آنکارا و نمایندگان کرد به نقطه اوج خود رسید چراکه عبدالله اوجالان از نیروهای خود در حزب کارگران کردستان تقاضا کرد , سلاح بر زمین بگذارند. در میان این روند مذاکرات نام زنی خودنمایی می کند: پروین بولدان. بولدان که نماینده پارلمان طرفدار کردها از حزب دموکرات مردمی است تا چندی پیش زنی خانه دار بیش نبود. عاملی که او را به سمت سیاست سوق داد , قتل فجیع همسرش در سال ۱۹۹۴ بود .

بولدان در منطقه هاکاری که در مرز میان عراق و ایران قرار دارد بدنیا آمد. پس از پایان دبیرستان او با همسرش , ساواس بولدان ازدواج کرد و با هم پس از آن به استانبول مهاجرت کردند. زمانیکه در سال ۱۹۹۱ اولین فرزند خود بنام نچیروان را بدنیا آود , همسرش مشغول  کار بازرگانی بود.

در آن هنگام که بولدان یک زندگی معمولی و کسالت آور داشت صحنه سیاست ترکیه در پی تصمیم دولت به حل مشکل خود با اکراد از راه نظامی , بستر حوادث زیادی بود. بدنبال تصویب این سیاست , واحد اطلاعات ژاندارمری و ضد تروریسم به صورت غیر قانونی در داخل ژندارمری شکل گرفت.  همزمان واحدی شبیه به آن نیز در داخل پلیس شکل گرفت که بیشتر نیروهای عملیات ویژه پلیس را در بر داشت. بدنبال بکارگیری این سیاست دولت در دولت , منازعه کردستان در دهه ۱۹۹۰ به اوج خود ریسد بخصوص پس ازآنکه تعداد بیشماری از روستاهای اکراد تخلیه و سپس سوزانده شدند و این اعمال فرا قانونی با قتل های بدون جواب به اموری روزمره مبدل گشتند.

خانواده بولدان نیز که در امور سیاسی کردها فعالیت داشتند , سهم خود را از این منازعات گرفتند. تحدیدات جانی دایمی بر ضد جان ساواس بولدان در چهارم نوامبر سال ۱۹۹۳ به خود شکل جدی گرفت زمانیکه نخست وزیر آن هنگام ترکیه , تانسو چیلر , اعلام کرد که: ما میدانیم که بازرگانان حامی پ ک ک چه کسانی هستند. ما پاسخ این اقداماتشان را به آنان خواهیم داد. درست چند ماه بعد , بازرگان کرد , بهجت چانترک به قتل ریس. پس آن دو نفر دیگر بنام یوسف اکینچی و نامیک اردوغان نیز به سرنوشت او دچار شدند.