صهیونیست مدرن بودن چه مفهومی دارد؟
واژه صهیونیسم در دهههای گذشته مورد استفاده و سوءاستفاده سیاستمداران اسراییلی، به ویژه قبل از انتخابات قرار گرفته است. به نظر میرسد که این واژه نیازمند بازتعریف از دیدگاه مدنی است.
انتخابات ۲۰۱۵ اسراییل میرود تا لقب صهیونیستیترین انتخابات را در تاریخ این کشور به خود اختصاص دهد. این که اسحاق هرزوق رهبر حزب کارگر و زیپی لیونی رهبر حزب هانوتا تصمیم گرفتهاند تا لیست مشترک انتخاباتی خود برای پارلمان اسراییل (کنست) را «کمپ صهیونیست» بنامند، در واقع تقابلی است با جناح راست بر سر کسب عنوان کمپین انتخاباتی مبارزات صهیونیستی در کشور. جناح راست با توجه به اظهارات پیشین و کارنامه اعضای «کمپ صهیونیست»، اعتبار افراد موجود در لیست را زیر سوال برده است. یکی از مصداقهای مورد اشاره حزب لیکود، این حقیقت است که زهیر بهلول روزنامه نگار عرب در مراحل مقدماتی کمپ صهیون خوب درخشیده و یکی از شانسهای راهیابی به کنست از این ائتلاف محسوب میشود. صدای اعتراض آنها به این دلیل بلند شده که چگونه ائتلافی به خود اجازه میدهد تا از اسم صهیون استفاده کند، در حالی که یکی از اعضای آن در روز استقلال دولت یهود، حتی نمیتواند سرود ملی اسراییل را که در بر دارنده سالها آرزوی یهودیان برای دسترسی دوباره به کوه مقدس صهیون است، بخواند.
از سوی دیگر، واژه کمپ صهیونیست که مانند بسیاری از موارد مشابه در اسراییل، به عنوان پدیدهای موقت شروع شد و سپس دائمی گشت، مجادلهای را در جناح چپ در مورد روح صهیونیسم و اثر گذاری آن بر جامعه اسراییل دامن زده است. یکی از رهبران این مجادله، آوراهام بورگ (موسوم به آوروم)، رییس سابق موسسه آژانس یهودیان، رییس سابق کنست است که پدرش یوسف بورگ، رییس و بنیانگذار حزب ملی مذهبی بود. آوروم بورگ طی مقالهای که در تاریخ هشتم ژانویه توسط روزنامه هاآرتز به چاپ رسید، نوشت که نقش جنبش صهیونیستی با استقرار اسراییل به پایان رسیده و میبایست با «اسراییلیسم» تعویض شده و ادامه مییافت؛ چرا که اسراییلیسم موجودیتی مبتنی بر برابری شهروندان اسراییلی است و میتواند تضمین کننده مشروعیت یهودیان در آینده باشد.
بورگ که شب پیوستناش به حزب یهودی - عربی هاداش، مصادف با ورود آن به لیست ائتلاف احزاب عربی بود، اسراییلیسم را به عنوان پدیدهای برای ترمیم زخم بیعدالتیهای جدی تحمیل شده به فلسطینیان توسط صهیونیسم پیشنهاد کرد. وی با طرح این سوال که «چرا ما نیاز داریم که تعریفی از صهیونیسم ارائه بدهیم؟»، خود چنین پاسخی را عنوان کرد: «مگر این که بخواهیم بی عدالتی و محرومیت از حقوق مدنی را که توسط ایدئولوژی انجام شده، تثبیت کنیم. آن هم یک ایدئولوژی که به تمامی اهداف خود دست یافته و از زمان انقضایش نیز گذشته است».
شالوم (شولی) دیختر که در سالهای اخیر یک سازمان غیر دولتی به نام «دست در دست» را مدیریت میکند و سازمانش یکی از حامیان تحصیل دو زبانه عربی – عبری است و مضاف بر این، یک دهه جزو مدیران سازمان غیر دولتی دیگری به نام «سیکوی» با هدف برابری حقوق اجتماعی بود، گفت که با صهیونیسم بدرود نخواهد گفت. عضو کیبوتص (دهکده اشتراکی) «مانیت»، در مصاحبه با المانیتور این ایده را که صهیونیسم تنها چارچوب ساخت کشور است، رد کرد و گفت که جنبش صهیونیستی حتی قبل از تشکیل کشور اسراییل موفق نشده بود تا روش صحیحی برای ساخت خانه ملی یهودیان در خاک اسراییل به کار گیرد.
