2016’nın ve Hanuka Bayramı’nın son gününde İsrail Başbakanı Benjamin Netanyahu Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin’i aradı. Bir hafta içinde ikinci kez görüşen taraflar, Orta Doğu’daki gelişmeleri ele alırken Filistin-İsrail barış sürecine ve Suriye’de sürdürdükleri güvenlik koordinasyonuna odaklandı.

Netanyahu, daha önce Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi’nin 23 Aralık’ta kabul ettiği 2334 sayılı kararı destekleyen ülkelerle ilişkilerin gözden geçirileceğini söylemişti. Dolayısıyla görüşme bu anlamda kritikti. Rusya, kararı destekleyen 14 ülkeden biriydi. Karar İsrail’in tüm yerleşim faaliyetlerini derhal ve tamamıyla durdurması gerektiğini söylüyor ve üye devletleri İsrail ile yerleşim bölgeleri arasında ayrım yapmaya çağırıyordu. Karar İsrail’e karşı oldukça sert bir dil kullansa da yaptırım niteliğinde değil tavsiye niteliğindeydi.

Bu adım beklendiği gibi hem İsrail hükümeti hem de birçok yorumcu tarafından ağır şekilde eleştirildi. Başlıca eleştiri noktası kararın dengesiz olduğu ve Ağlama Duvarı ile Batı Şeria’daki Yahudi yerleşimleri arasında ayrım yapmadığı yönündeydi. İsrail düşünce kuruluşu Ulusal Güvenlik Çalışmaları Enstitüsü’nün başkanı emekli Tümgeneral Amos Yadlin’e göre karar, İsrail üzerinde uluslararası baskı oluşturmaya çalışan Filistin Devlet Başkanı Mahmud Abbas’ın bu çabasını övüyor ve dolayısıyla onu İsrail’le doğrudan görüşmekten caydırıyordu.

Bu tepkiler sürpriz olmadı. Asıl ilginç olan kararın İsrail toplumunda tetiklediği geniş çaplı tartışmaydı. İktidar tarafından dile getirilen şaşkınlığın düzeyi de aynı şekilde dikkat çekiciydi. Siyasi yelpazenin farklı noktalarında duran yorumcu ve siyasiler karara bir ağızdan tepki gösterirken hükümet ve şahsen Netanyahu da eleştirilerden nasibini aldı. Hükümet yerleşim meselesini çözmediği için eleştirildi, Netanyahu ise görev süresinin sonuna gelen ABD Başkanı Barack Obama ve yönetimiyle yaşadığı kişisel çatışması yüzünden topa tutuldu. Yorumlara göre ABD’nin İsrail’i hedef alan BM kararlarında tavır değiştirmesi bu çatışmadan kaynaklandı.