وضعیت اقتصادی همواره یکی از عوامل اصلی در شکل دهی سیر تکامل سیاسی ایران پس از انقلاب اسلامی آن در سال 1357 بوده است. با کاهش قیمت نفت خام که از ماه ژوئن (خرداد) بیش از نیمی از ارزش خود را از دست داده است، دولت حسن روحانی که بیش از 18 ماه از ریاست جمهوری وی می گذرد میلیاردها دلار از درآمد خود را از دست داده است و این مساله اقتصاد وابسته به نفت ایران را تحت تاثیر قرار داده است.

روحانی در سال 2013 (1392) با وعده‌های انتخاباتی همچون حل مشکل بیکاری گسترده و نرخ تورم بالا و ایجاد رونق و شکوفایی به قدرت رسید. از زمان روی کار آمدن روحانی، بخشی از خسارت‌های اقتصادی که عمدتا دلایل آن سوء مدیریت و بی تدبیری دولت قبل و همچنین تحریم‌های بین‌المللی عنوان شده بود جبران شده است. تثبیت نرخ ارز و اعمال سیاست‌های پولی و مالی منجر به کاهش نرخ رسمی تورم از نزدیک به 40 درصد در دوران ریاست جمهوری محمود احمدی‌نژاد به کمتر از 20 درصد شده است.

علاوه بر آن، تعامل دوباره با جامعه بین‌الملل و تلاش برای پایان دادن به سال‌ها تحریم ایران از جمله ابزارهای مورد استفاده روحانی برای مقابله با این معضل‌ها بوده است. حسن روحانی در نشست خبری 24 خرداد 1393 گفت: " اگر می‌خواهیم برای اشتغال جوانان نسبتا زیادی که در انتظار شغل هستند کاری انجام دهیم، یکی از راه ها به نتیجه رسیدن مذاکرات است. چرا که وقتی تحریم‌ها برداشته شود، سرمایه‌گذاری روانتر می‌شود."

اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی ایران اخیرا اعلام کرده بود ایران قادر است در صورت لغو کامل تحریم ها 500 میلیارد دلار سرمایه خارجی جذب کند.