رفتن به محتوای اصلی

زنان دی جی در بیروت نبض دیسکوها را در دست دارند

هر روز بر تعداد دی جی های زن در کلابهای بیروت افزوده می شود. زنها موسیقی خاص خود را روی صحنههایی که پیشتر در دست مردان بود می آورند.
MT5.JPG

لیلا سرکیس، با نام مستعار الجته، در بالای سن متحرک کلاب ۲۷ در یک جمعه شب ایستاده است. در کنار دستش صفحه، سی دی و کامپیوتر قرار دارد. او موسیقی‌های روان را ریمیکس می کند. به وضوح موسیقی او سبک خاصی دارد. او در ۱۵ سال گذشته در بارها و کلابها به عنوان دی جی کار کرده است. سرکیس این روزها در روی صحنه‌ها همکاران زن زیادی دارد، ولی زمانی که او آغاز به کار کرد وضع اینگونه نبود. محیط کلابها کاملا مردانه بود و زنان اندکی در این حرفه مشغول به کار بودند. این دی جی لبنانی که در نیجریه بزرگ شده است، به قصد اقامت دو ساله به بیروت آمد ولی الان پانزده سال است که در این شهر ساکن شده و این حرفه را متحول کرده است. فعالیت این زن عامل ورود دختران به این حرفه شد.

او می گوید: "در ابتدا اصلا ورود به این حرفه کار آسانی نبود. هیچ دی جی حاضر نبود کار را به من آموزش بدهد. من باید خواهش و التماس می کردم. پس به این نتیجه رسیدم که باید فقط روی خودم حساب کنم و به تنهایی کار را یاد بگیرم. اول وسایل را خریدم و بعد شروع کردم به میکس کردن آهنگها و تمرین. آن زمان که من شروع به کار کردم آنقدر دسترسی به اینترنت و یوتیوب معمول نبود ولی من یک دوست دی جی پیدا کرده بودم و او اجازه می داد تا به کلاب بروم و در هنگام کار او را تماشا کنم."

سرکیس از محمد قبریس صاحب کمپانی موسیقی پر وورت، که در کار تولید و ضبط موسیقی و همچنین دارای یک آموزشگاه است نقل می کند که "دختران زیادی برای کلاسها ثبت نام می کنند.

از پنج سال پیش تعداد دختران علاقه‌مند افزایش یافته و در سال قبل نیمی از دانشجویان دختر بودند. این اولین بار بود که ما با این تعداد دختر علاقه مند مواجه می شدیم. "

او توضیح می دهد: "این روند بخشی از جریان رو به رشد علاقه مندی مردم بیروت به تفریحات شبانه و موسیقی است. با این اوضاع فرصتهای بیشتری در اختیار زنان علاقه مند قرار می گیرد زیرا زنان سبک موسیقی خود را به کلابها می آورند و این برای مشتری‌ها هم جذاب است."

محمد قبریس می گوید: "در بیروت دی جی زیاد است. پس مردم شروع کرده‌اند دنبال دی جی های خاص بگردند، و شنیدن موسیقی دی جی های زن برایشان جذابتر است."

یاسمن سروت ۲۹ سال دارد و پنج سال است که به عنوان دی جی کار می کند. وقتی او شروع به کار کرد تعداد دی جی های زن خیلی کم بود ولی الان آنقدر تعدادشان زیاد شده که نمی شود همه نامها را به خاطر سپرد. البته به این تعداد می شود زنانی که گاهی کار می کنند و یا زنانی که در خانه دی جی هستند را اضافه کرد.

او می گوید: "در سال ۲۰۱۲ یک خبرنگار با من مصاحبه کرد و از من خواست نام سایر دی جی های زن را به او بگویم. آن زمان فقط دو یا سه نام را می دانستم ولی الان اگر شروع کنم نمی دانم کجا این لیست پایان می یابد، تعداد زنان دی جی خیلی زیاد است."

یاسمن به المانیتور می گوید: "البته ورود زنان به این حرفه همراه با مشکلات زیادی بود، حتی در لبنان. کشوری که به خاطر تفریحات شبانه‌اش در خاورمیانه معروف است."

محمد قبریس می گوید: "پذیرش دی جی های زن در اجتماع به آرامی در جریان است ولی هنوز هم تابوها بر سر جای خود باقی مانده است. محمد می گوید: "پذیزش اجتماعی موضوع مهمی است. بسیاری از دانشجویان من می گویند که ما برای دل خودمان این کار را یاد می گیریم چون والدین آنها به هیچ وجه اجازه نخواهند داد تا سر کاری بروند که تمام شب را در بیرون از خانه مشغول باشند. مردم پشت سر این دختران حرف در می آورند و این موضوع فرهنگ ما است و کار کردن زنان در طول شب هنوز تابو است."

تالا مرتدا حرفهای محمد را تایید می کند. هر چند او می گوید که این موضوعی نیست که او شخصا تجربه کرده باشد و این احساس را ندارد. او می گوید: "با دقت محل کارش و دایره دوستانش را انتخاب می کند تا برای او حرف در نیاورند."

او می گوید: " بعضی وقتها از من می پرسند: آیا والدینت اصلا از کاری که می کنی خبر دارند؟ یا با کار تو مخالفتی ندارند؟ این نشان می دهد که والدین زیادی در لبنان کار کردن دختران در طول شب و یا در این حرفه را شرم آور و یا ترسناک می دانند. بعضی‌ها به من می گویند یک کار درست و حسابی برای خودت پیدا کن. که البته این حرفها خنده دار است چون من در کنار این کار، سه شغل دیگر هم دارم."

رناتا سابلا که از دانشجویان پر وورت است، الان ساکن لندن و در سه سال گذشته به عنوان دی جی کار کرده است. او می گوید هر چند که در لندن و یا برلین کار کردن زنان به عنوان دی جی تابو نیست ولی خیلی ها توقع ندارند که کار او به خوبی مردان باشد.

 او می گوید: "خیلی ها به من می گویند وقتی که پشت دستگاه دی جی هستی، خشن هستی! خب از من چه توقعی دارید که دخترانه رفتار کنم؟ به نظر من جنسیت در این کار مهم نیست احساس و علاقه به این کار مهم است."

ژوسیان بیتار را با نام مستعار دی جی جویی می شناسند. او در مورد روند افزایش دی جی های زن در لبنان بدبین است. او می گوید: "البته که مهم است که زنان تحصیل کنند و دی جی‌ های خوبی بشوند ولی سیل آدمهای که جذب این کار شده‌اند و استعداد کمتری دارند باعث شده تا کیفیت موسیقی پارتی‌های شبانه بیروت پایین بیاید."

بیتار از سه سال پیش مدرسه زنان دی جی را تاسیس کرده است. او با هدف بهبود استعداد زنانی که می خواهند وارد این صحنه شوند کار را آغاز کرد. بیتار می گوید: "من قصدم این بود که تنها زنان را آموزش بدهم چون فکر می کردم با ورود زنان فضای جدیدی در کلابهای بیروت ایجاد شود. صاحبان کلابها همیشه تشنه ایده‌های جدید و متفاوت هستند."

او می گوید: "ایده من این بود که گروهی تشکیل بدهم که در آن دختران سکسی و جوان دی جی باشند و هر کدام موسیقی خودشان را اجرا کنند."

تاتیانا ماجارواف که به تاتی لنگ دراز معروف است، هم دی جی است هم یک کمپانی موسیقی دارد. او متوجه شده که کار کردن به عنوان دی جی و یا حتی برنامه ریزی برای ترتیب دادن پارتی های شبانه کار سختی نیست.

او می گوید: "راستش این صنعت را مردان به راه انداختند و همیشه در دست آنها بود و حالا رقیب جدید نمی خواهند. بخصوص اگز دختر هم که باشی! این که زن باشی و بخواهی جایی برای خودت در این حرفه پیدا کنی برایشان سخت است!"

او به المانیتور می گوید: "با همه شک و تردیدها فرصت اشتغال زنان در این حرفه رشد خواهد کرد. اگر همینطور تفریحات شبانه ادامه پیدا کند، شنونده‌ها و صاحبان بارها به دنبال موسیقی مخصوص بیروت می گردند و زنان بیشتری امکان کار کردن خواهند یافت."

سلین چیدیاک چهل سال دارد، هفت سال می شود که دی جی است و مانند سرکیس شاهد ورود زنان دی جی در سالهای اخیر به صحنه بوده است. علاوه بر این او می گوید که فضا نه تنها برای زنان دی جی باز شده بلکه به طور کلی زنان بیشتری وارد صحنه کلابها و پارتی های شبانه شده‌اند.

او می گوید: "کلابهای و دیسکوها دیگر فقط جای مردان نیست و می توان گفت که فضا دمکرات شده است. وقتی که می بینید که مردان اخلاق ماچوی خود را کنار گذشاته‌اند به موسیقی زنان گوش می دهند و می رقصند! خب دیدن این صحنه خیلی با حال است، مخصوصا در لبنان. خیلی وقتها اینجا مردها خیلی ماچو رفتار می کنند، وقتی می بینی مردها با موسیقی زنها حال می کنند و می رقصند انگار چیزی به دست آورده ایم."

سرکیس می گوید: "همانطور که زندگی شبانه بیروت ادامه خواهد یافت، حضور زنان  روی صحنه‌ها هم روندی نیست که بعد از مدتی رو به خاموشی برود. الان دیگر زنان بخش ثابتی از این صنعت هستند و روی صحنه‌ها باقی خواهند ماند." ادامه می دهد: “فقط به مردهای در کلاب نگاه کن. آنها می توانستند فردا شب برگردند و یک دی جی مرد را اینجا ببینند. احساس می کنید چیزی تغییر کرده، شکافی به وجود آمده است که می شود آن را احساس کرد." او با خوشحالی اضافه می کند: "یک زن انرژی ای می تواند بدهد که من گمان نمی کنم مردی بتواند همان کار را بکند. این انرژی، همان چیزی است که واقعا به آن نیاز داریم." 

More from Melissa Tabeek

Recommended Articles