اگر حیدر العبادی رهبری عراق را حفظ کند، این کار را به لطف تایید ایران کرده‌است. طی دوران زمام‌داری عبادی، دو کشور رابطه خوبی را با هم برقرار کرده‌اند. عبادی پیروزی‌اش در موضوع رفراندوم استقلال کردستان که سال گذشته برگزار شد را تا حد زیادی مدیون ایران و واحدهای بسیج مردمی (که بسیاری‌شان توسط تهران حمایت می‌شوند) است.

عبادی احتمالا اولین گزینه رهبران ایران نیست ولی آنها با هم روابط مستحکمی دارند. عبادی به واشنگتن نیز وابسته است اما احتمالا برای دولت جدید عراق نیز تهران آخرین ایستگاه خواهد بود.

باید انتظار این را داشت که ایران از عراق درخواست کند در موضع‌گیری‌هایش در مورد ایالات متحده تغییراتی ایجاد کند. با توجه به اینکه ایالات متحده رویکرد خصمانه‌تری به "رفتارهای زیان‌بخش" ایران اتخاذ کرده‌است، تهران به گونه‌ای از اینکه دولت بعدی عراق این تضمین را خواهد گرفت که بغداد کاملا در جبهه ایالات متحده قرار نمی‌گیرد. عبادی ضمن اینکه قصد دارد روابط نزدیکش با ایالات متحده را حفظ کند اعلام کرده‌است که عراق نباید عرصه درگیری بین ایالات متحده و ایران باشد.

شکی در این نیست که عملکرد غیر منتظره جنبش صدر با ۵۴ کرسی در پارلمان، نشان دهنده پیشرفت در راستای رسیدن به یک هویت عراقی مستقل است، که احتمال ترکیب جمعیتی جوانتری را شامل می‌شود. با این وجود گروه دوم در پارلمان ائتلاف فتح بود. این گروه که مورد حمایت ایران است توانست ۴۷ کرسی را از آن خود کند. ائتلاف پیروزی که به عبادی تعلق داشت با ۴۲ کرسی جایگاه سوم را اشغال کرد.