به نظر می‌رسد که برگ جدیدی از دفتر ناآرامی‌های خاورمیانه، در سال نو میلادی و با اعدام ۴۷ زندانی در عربستان سعودی که شیخ نمر النمر، روحانی شیعه متهم به «عاملیت بیگانه» نیز در میان آن‌ها بود، گشوده شده است. گردن زدن شیخ نمر، شکاف عمیقی میان ایران از یک‌سو و اغلب کشورهای دیگر حاشیه خلیج فارس از سوی دیگر، ایجاد کرد.

بعد از این اعدام که روز دوم ژانویه انجام شد، تظاهرکنندگان ایرانی به ساختمان سفارت عربستان سعودی حمله کردند. با وجودی که تهران این حمله را نکوهش کرد، عربستان یک روز بعد روابط دیپلماتیک خود را با ایران قطع کرد. ایران نیز به همین صورت، به اخراج دیپلمات‌های سعودی دست زد.

در پی وقایع سوریه، یمن و عراق که روابط ایران و سعودی را بسیار تیره کرده بود، روابط دیپلماتیک تنها و آخرین پیوند بین دو کشور بود. اکنون هیچ رابطه‌ای میان ایران با عربستان سعودی و بحرین وجود ندارد و امارات متحده عربی نیز روابط را با ایران تا سطح کاردار کاهش داده است.

یکی از دیپلمات‌های ایرانی به شرط محرمانه‌ماندن نامش به المانیتور گفت: «طی سال‌های اخیر، عملاً ما روابط دیپلماتیک واقعی با هم نداشتیم». این دیپلمات درباره تصمیم مقام‌های ریاض بر تعلیق روابط دیپلماتیک با ایران گفت: «ایران مشکل آن‌ها نیست. [ایران تنها] یک بهانه است تا آن‌ها سیاست مشت آهنین خود در منطقه را که از سال ۲۰۱۱ شروع کرده‌اند، توجیه کنند».