Türkiye’nin Menbiç ve Fırat’ın doğusuna operasyon için seferber olduğu esnada, Halep’in batısı, Hama’nın kuzeybatısı ve Lazkiye’nin kuzeydoğusundan bazı kısımları da içeren “İdlib Gerilimi Düşürme Bölgesi” trajik gelişmelere sahne oldu.

Astana ortaklarının “terör örgütü” sayıp elimine edilmesi konusunda mutabık kaldıkları Heyet Tahrir El Şam (HTŞ) Türkiye’nin Ulusal Kurtuluş Cephesi (UKC) altında birleşmelerini sağladığı örgütleri silip süpürdü. Nureddin Zengi Hareketi’nin Daret İzze’de HTŞ’den beş savaşçıyı öldürmesin ardından, 1 Ocak’ta başlayan çatışmalara Ahrar El Şam, Sukur El Şam, Suvvar El Şam, Beyarik El İslam gibi örgütler de katıldı. Sonuç hüsran oldu: UKC bileşenleri 10 günde 90’a yakın yerde kontrolü HTŞ’ye kaptırdı.

Rusya ve Türkiye’nin 17 Eylül’de Soçi’de vardığı mutabakatı tamamen zora sokan yeni süreçte oluşan son tablo şöyle:

2 Ocak’ta HTŞ, Daret İzze, Kfar Tin, Urum El Kübra, Han El Asal ve Maklabis’i ele geçirdi. Nureddin Zengi, tanklar dâhil onlarca aracı yollarda bırakarak Zeytin Dalı Harekâtı’nın kontrolündeki Afrin’e sığındı. Buna misilleme yapan UKC ise İdlib’in güneyinde üç yeri HTŞ’den aldı. Farklı yerlerde çatışmalar sürerken HTŞ, 3 Ocak’ta Hama kırsalında dört yeri daha ele geçirdi. İdlib ve Hama kırsalındaki çatışmalara paralel olarak 4 Ocak’ta HTŞ bu kez Halep’in batısındaki Sinhar, Hota ve 111’inci Alay Üssü’nü (Şeyh Süleyman) zapt etti. Şeyh Süleyman, Nureddin Zengi’nin ana karargâhıydı. 6 Ocak’ta ise Atarib’de Suvvar El Şam ve Beyarik El İslam örgütleri teslim bayrağını çekti. İki örgütten bin savaşçı anlaşmayla şehri terk etti. 9 Ocak’ta Ahrar El Şam, Hama kırsalındaki El Gab Ovası ve Şahşabu Tepesi’ni HTŞ’ye teslim etti. HTŞ ile imzaladığı anlaşma ile Ahrar El Şam bu iki bölgede kendini feshetti.