باراک اوباما، رئیس جمهوری ایالات متحده، روز پنجم آگست و درنخستین سالروز امضای توافق اتمی میان ایران و شش قدرت جهانی، با تیم امنیت ملی خود در پنتاگون دیدار کرد. او طی سخنانی که پس از ملاقات مذکور ایراد کرد، توافق را ستود و گفت که این معاهده طبق نقشه پیش رفته و با وجودی‌ که اسرائیل در صدر کشورهای مخالف با توافق بود، ارتش و سیستم امنیتی این کشور نیز اکنون دریافته‌اند که توافق باعث تغییرات چشمگیری در شرایط شده است.

در همان روز و اندکی پس از اظهارات اوباما، «وزارت دفاع» اسرائیل بیانیه‌ای شگفت‌آور و شاید بی‌سابقه، صادر کرد: «تشکیلات دفاعی اسرائیل بر این باور است که توافق تنها در صورتی ارزش دارد که بر پایهٔ واقعیت موجود باشد و در واقع، اگر واقعیات بر خلاف آن چیزی باشند که [فرضیهٔ] توافق بر مبنای آن شکل گرفته، آن‌گاه توافق هیچ ارزشی نخواهد داشت. توافق مونیخ از جنگ جهانی دوم - به‌ویژه از هولوکاست- جلوگیری نکرد زیرا فرض بنیادین آن، یعنی این‌که آلمان نازی می‌تواند شریکی برای یک‌نوع توافق محسوب شود، نادرست بود؛ زیرا رهبران جهان در آن زمان اظهارات روشن هیتلر و سایر سران آلمان نازی را نادیده می‌گرفتند. ایران امروز آشکارا هدف خود را نابودی کشور اسرائیل اعلام می‌کند؛ در عین حال، گزارش وزارت خارجهٔ آمریکا که امسال منتشر شده، ایران را در صدر کشورهای حامی تروریسم قرار داده است. بنابراین، درک تشکیلات دفاعی [اسرائیل] مانند سایر مردم این کشور و بسیاری در جهان، این است که توافق امضاء شده میان قدرت‌های جهانی و ایران کمک‌کننده نیست و تنها به نبرد مصالحه‌ناپذیری که باید علیه کشوری تروریست مانند ایران انجام شود، ضربه وارد می‌کند».

این بیانیه مانند طوفانی که ناگهان در یک روز آفتابی تابستان روی دهد، باعث شوکه‌شدن واشینگتن و بسیاری در تل‌آویو شد. حتی تا امروز بسیاری از احزاب مختلف تلاش می‌کنند تا بدانند چه سرّی پشت این بیانیه نهفته است.

این رویداد به دلایل متعددی گیج‌کننده بود. صدور بیانیه با یکی از حساس‌ترین مراحل مذاکرات میان اسرائیل و آمریکا بر سر کمک‌های نظامی ایالات متحده به این کشور در دههٔ آتی همزمان شده است. ژنرال یعقوب نایجل، جانشین ریاست شورای امنیت ملی و تیم او در واشینگتن بودند و تلاش داشتند که برای امضای قرارداد، به توافق برسند. مضاف بر این، بیانیه به امضای آویگدور لیبرمن، وزیر دفاع، یا بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل نرسیده و تنها به عنوان «وزارت دفاع» امضا شده که به عنوان یک نهاد رسمی، معمولاً چنین بیانیه‌هایی را صادر نمی‌کند. تنها چیزهایی که می‌توان از بیانیه دریافت، متنی تهاجمی، بی‌نزاکت و غامض‌ است که امضای رده پائین آن نیز گیج‌کننده است.