Doğu Suriye’deki saflaşma

Ali Hashem bu hafta şöyle yazıyor: “Suriye Çölü için verilen savaş aslında Orta Doğu’nun kalbi için verilen bir savaştır. İran önderliğindeki koalisyon burada ABD destekli güçlerle yarışıyor. Her iki taraf, dört yıldır bölgenin çehresini değiştiren İslam Devleti’ni (İD) bertaraf etmeye çalışıyor. Bazıları buna kumda bir çizgi çekmek için verilen bir çöl savaşı, diyebilir ya da sınırları aşarak dört başkenti, Tahran, Bağdat, Şam ve Beyrut’u birleştirecek bir çizginin savaşı. Dolayısıyla bu, iki farklı bölgesel ve uluslararası gündemin mücadelesidir ve bu mücadelenin tarafları, İD’in Musul ve Rakka’da bertaraf edileceği günden sonra asıl tehdit olarak birbirlerini görüyor.”

Hashem şöyle devam ediyor: “Tahran-Beyrut güzergâhı sembolik bir bağlantıdır. İran önderliğindeki eksenin Suriye devriminin patlak verdiği 2011 öncesinde, İD’in Musul’u ele geçirdiği haziran 2014 öncesinde olduğu kadar sağlam olduğunu ilan eden bir bağlantı… Bununla birlikte İran’ın bakış açısına göre bölgesel sahne artık farklıdır.” Hashem, Suriye güçlerinin Suriye-Irak sınırına doğru ilerlediği sırada Irak tarafında da Mehdi El Mühendis önderliğindeki Halk Seferberlik Birlikleri’nin aynı sınıra doğru ilerlediğine dikkat çekiyor. Mühendis’in öndeliğindeki birliklerin 10 Haziran’da sınıra ulaştıklarını, “4 bin 200 kilometre karelik bir alanı ve 142 köyü kurtardıklarını” duyurduğunu hatırlatan Hashem, Mühendis’e bağlı birliklerin Suriye topraklarına geçme niyetinin olmadığını vurguluyor.

ABD’nin 6 Haziran’da El Tanf’ta Suriye ordusunu vurması, ABD ve İran’ın bölgedeki bu son fay hattında karşıt taraflarda saf tuttuğunun işareti. Arash Karami’nin aktardığı gibi İran 18 Haziran’da ilk kez doğu Suriye’de İD hedeflerine karşı füze kullandı. Karami şöyle yazıyor: “Saldırının zamanlamasından dolayı Tahran’a karşı rejim değişikliği politikasına yönelen ve İran’la Suriye’de askeri çatışma niyetinde olduğu söylenen yeni ABD yönetimine de mesaj verildiğine inananlar var.”