دادگاهی که ممکن است سیاست اتمی اسرائیل را تغییر دهد
بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، دربارهٔ تهدید اتمی ایران هشدار می‌دهد اما مخاطرات برنامهٔ هسته‌ای در کشور خود را نادیده می‌گیرد.
بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، هفتهٔ آینده به جایگاه مورد علاقه‌اش بازمی‌گردد: تریبون سخنرانی در مجمع عمومی سازمان ملل متحد، جایی که قرار است روز ۱۹ سپتامبر در آن سخنرانی کند. پنج سال قبل و در ۲۷ سپتامبر ۲۰۱۲، او نمایش ترسناکش را در مورد بمب هسته‌ای ایران، در همان تریبون اجرا کرد. نتانیاهو در حالی که تصویری طرح‌واره را از یک بمب هسته‌ای در دست داشت، پیش از آن‌که با قلم قرمز روی بخشی از آن خط بکشد، پرسید: «خط قرمز کجا باید ترسیم شود؟» خود او پاسخ داد: «خط قرمز باید کشیده شود… قبل از آن‌که ایران به نقطه‌ای برسد که چند ماه یا چند هفته با ذخیرهٔ اورانیوم غنی‌شدهٔ کافی برای ساخت یک بمب هسته‌ای، فاصله داشته باشد.»
سال‌ها گذشت و اکثر بمب‌هایی که در اسرائیل ترکیدند، بمب‌های استعاری بویناکی بودند که به اتهام‌های فساد مالی در محل اقامت نخست‌وزیر و همسرش ربط داشتند.
با امضای توافق اتمی میان ایران و قدرت‌های جهانی، مسئلهٔ تهدید بمب، از دستور کار بین‌المللی خارج شده است. نتانیاهو در واقع ممکن است که خود را در تریبون، تنها و بدون نقاشی بمب اتمی بیابد. با این حال، همواره این احتمال وجود دارد که او تلاش کند تا توجه جهانی را به یک نقاشی دیگر، مانند تصویری از بمب اتمی کره شمالی، جلب کند. اما آن‌گاه، یک مشکل دیگر به وقوع خواهد پیوست: قلم قرمز او -که با آن خطر قرمز را میان تهدید متوسط و تهدید جدی ترسیم می‌کرد- دیگر کاربردی نخواهد داشت. کیم جونگ اون، رهبر کره شمالی، در این زمینه کور رنگی دارد. او از انگشت‌کردن در چشمان دونالد ترامپ، رئیس جمهوری آمریکا، لذت می‌برد. کیم، یک روز بمب هسته‌ای آزمایش می‌کند و روز دیگر موشکی را بر فراز ژاپن به پرواز در می‌آورد. دولت آمریکا در برابر رهبری که نه نیاتش معلوم است و نه حرکاتش قابل پیش‌بینی‌اند، درمانده است.
نخست‌وزیر [اسرائیل] البته که می‌تواند اسنادی از همکاری نزدیک رژیم آیت‌الله‌ها در ایران با حاکمان کمونیست کره شمالی، فراهم کند. برای مثال، پیام‌های کابلی که از جانب وزارت کشور ایالات متحده برای سفارت این کشور در پکن فرستاده شدند و ویکی‌لیکس آن‌ها را افشاء کرده است، نشان می‌دهند که ایران و کره شمالی از هواپیمایی ملی‌شان برای انتقال مواد و فناوری اتمی استفاده می‌کنند. طبق اطلاعات کارشناسان اسرائیلی، برخی از موشک‌های بالستیک سوخت-مایع ایران و پرتاب‌کننده‌های آنان، بر مبنای فناوری و روشی ساخته شده‌اند که کره شمالی در اختیار آنان گذاشته است.
