سرنوشت کردها در جنگ سوریه
آیندهٔ کردهای سوریه بستگی به سیاست دونالد ترامپ و ولادیمیر پوتین در قبال ترکیه دارد.
هنگامی که جمعیت شرکت‌کننده در یک کنفرانس دربارهٔ خاورمیانه در سالن بزرگ پارلمان اروپا، به سخنان جاناتان استیل و کارنه راس، نویسندگان بریتانیایی گوش می‌دادند، در این اندیشه بودم که شرکت‌کنندهٔ دیگر پنل، صالح مسلم، رهبر حزب اتحاد دموکراتیک در کردستان سوریه، چه خواهد گفت؟
تنها چند هفته قبل بود که من مسلم را ملاقات کردم؛ کسی که حزبش بخشی از شمال سوریه و دو حومهٔ کردنشین در حلب، یعنی شیخ مقصود و اشرفیه را تحت کنترل دارد. از زمان ملاقات ما، دو رویداد تازه اتفاق افتاده بودند که او و بازیگران دیگر در منازعات سوریه را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد: مقام‌های ترکیه حکم بازداشت برای مسلم صادر کردند و نیروهای رژیم سوریه، گروه‌های اپوزیسیون مورد حمایت ترکیه را در شرق حلب شکست دادند.
پیروزی نظامی رژیم در حلب، به کمک قدرت هوایی روسیه و نیروهای زمینی ایران، بی‌شک آثاری سرنوشت‌ساز بر مسیر جنگ خواهد گذاشت. فراتر از آن، نقش سیاسی و نظامی روسیه در منطقه تنها بر سوریه تأثیر نخواهد گذاشت و احتمالاً کشور همسایه، عراق را نیز در بر خواهد گرفت. با این حال، یک عامل اصلی دیگر در آیندهٔ خاورمیانه، پیروزی غیرمنتظرهٔ دونالد ترامپ در انتخابات ریاست جمهوری سال جاری آمریکا است.
در این راستا، ممکن بود این اندیشه به ذهن متبادر شود که سخنان مسلم در کنفرانس اروپایی، از اهمیت ویژه‌ای برخوردار باشد اما به جای آن، او تا جایی که می‌توانست مبهم و سربسته حرف زد. مسلم پیش‌زمینهٔ تکراری خود را دربارهٔ اهمیت مدل خودگردانی کردها در شمال سوریه بازگو کرد. او مدعی شد که غیبت (ناخواسته) حزب اتحاد دموکراتیک در گفت‌وگوهای صلح ژنو، دلیل شکست این مذاکرات بود. اگر کردها به طرز شایسته‌ای در ژنو ۱ و ژنو ۲ حضور می‌داشتند، شرایط بسیار متفاوت از آن چیزی بود که امروز وجود دارد. بنابراین، از نگاه مسلم، پذیرش خودگردانی کردها یکی از ضروریات حل صلح‌آمیز جنگ سوریه است.
