آیا فیلم "بیست و چهار سپتامبر" روابط ایران و عربستان را تیره تر خواهد کرد؟

شاید فیلم "24 سپتامبر" اولین روایت داستانی سینما از حادثه منا در عربستان باشد. در ایران البته از آن به "فاجعه منا" یاد می‌کنند؛ نزدیک به 500 زائر ایرانی، در حال برگزاری مراسم سالانه رمی جمارات در روز عید قربان، بر اثر ازدحام جمعیت کشته شدند. محسن حاجی حسنی کارگر، یکی از آن‌ها بود؛ قاری بین‌المللی قرآن که 27 سال سن داشت و چند ماه بعد از کسب مقام اول قرائت قرآن در مسابقات جهانی مالزی، با کاروان زائران ایرانی روانه حج تمتع شد. "24 سپتامبر" روایتی آزاد از زندگی و مرگ اوست. یک وبسایت عربستانی اما اعتقاد دارد که این فیلم می‌تواند "عامل جدید بحران در روابط تهران و رياض" باشد.

"وقتی رهبر (ایران) گفتند که فاجعه منا به هیچ‌وجه نباید فراموش شود، من فکر کردم زبان هنر می‌تواند به بهترین شکل این کار را بکند. آن زمان مشغول ساخت فیلمی درباره یک شهید بودم که ربطی به حادثه منا نداشت، ولی آن پروژه را کنار گذاشتم و تصمیم گرفتم با هزینه شخصی این فیلم را بسازم. سازمان حج و زیارت و سازمان های دیگر که در ارتباط با داستان فیلم بودند، فقط پیشنهاد حمایت معنوی کردند و هیچ حمایت مالی صورت نگرفت."

این حرف‌ها را مریم ابراهیمی‌وند، تهیه کننده و کارگردان فیلم 24 سپتامبر به المانیتور می‌گوید. او حدود دو سال است که شروع به حفظ قرآن کرده و به قرائت آن نیز علاقه زیادی دارد: "برای همین شخصیت محسن حاجی حسنی، که قاری قرآن بود توجه من را جلب کرد. البته حساسیت‌های زیادی روی این فیلم وجود داشته و دارد. همین حساسیت‌ها باعث شد تا هشت فیلمنامه برای این کار نوشته شود و در نهایت فیلمنامه علی اکبر محلوجیان انتخاب شد."

"24 سپتامبر" در واقع اولین تجربه ابراهیمی‌وند در مقام کارگردان است. او پیش از این تهیه کننده چند فیلم سینمایی برای شبکه نمایش خانگی در ایران بوده: "این فیلم بر اساس یک رویداد واقعی ساخته شده. اگر قرار بود مستند بسازیم کار راحت تری داشتیم. اما روایت داستانی از این فاجعه که شخصیت اصلی آن هم یک قاری قرآن است، حساسیت کار را بیشتر ‌کرد. علاوه بر آن حساسیت‌های زیادی روی تعریف فاجعه منا در این فیلم وجود داشت. در واقع دغدغه اصلی این بود که ما می‌خواهیم این فاجعه را چطور به تصویر بکشم."