چالشی دیگر برای تلویزیون دولتی ایران

کمی پس از آغاز بازی‌های فوتبال یورو 2016 در فرانسه، شبکهBein Sport  (متعلق به شبکه الجزیره قطر و دارنده حق پخش انحصاری این دوره از رقابت‌ها) اعلام کرد از صدا و سیمای ایران و چند کشور دیگر به علت پخش غیرقانونی این بازی‌ها شکایت خواهد کرد. با انتشار این خبر، پخش ماهواره‌ای مسابقات از صدا و سیمای ایران متوقف و به فرستنده‌های زمینی محدود شد. یوفا نیز در واکنش تاکید کرد شبکه‌های متخلف به زودی جریمه مالی می‌شوند.

فوتبال در ایران ورزش محبوبی است؛ حساس‌ترین دربی لیگ برتر این کشور معمولا با حضور 100 هزار نفر در استادیوم آزادی برگزار می‌شود و چند میلیون نفر بیننده تلویزیونی دارد. در واقع طرفداران این ورزش در ایران سال‌هاست که رقابت‌های داخلی و خارجی فوتبال را به صورت رایگان از تلویزیون دولتی تماشا می‌کنند. تلویزیونی که بازار انحصاری پخش تصویر در ایران را در اختیار دارد و البته در سال‌های اخیر بر سر همین موضوع وارد مناقشه‌ای بی سرانجام با باشگاه‌‌ها و فدراسیون فوتبال ایران شده است. حالا باید دید با اعلام شکایت شبکه Bein Sport  آیا مساله حق پخش می‌تواند به مناقشه‌ای بین‌المللی برای صدا و سیما یا فوتبال ایران تبدیل شود؟

"واقعیت این است که حق پخش تلویزیونی یکی از مسایل مهم در امر توسعه فوتبال است، منتها در ایران این نگاه وچود ندارد و هنوز که هنوز است حق پخش تلویزیونی در قانون به عنوان یک حق پذیرفته نشده. طبیعی است که این نگاه درباره حق پخش فوتبال‌های خارجی هم وجود دارد."

اين حرف‌ها را علی عالی، روزنامه نگار ورزشی و سردبیر 34 ساله ماهنامه‌ی "دنیای فوتبال" در ایران به المانیتور می‌گوید. اولین خاطره او از تماشای زنده بازی‌های فوتبال از تلویزیون ایران به جام جهانی 90 برمی‌گردد: "یادم است هم تلویزیون ایران بازی‌ها را با تاخیر پخش می‌کرد و هم چون خانواده ما در شمال کشور و در مرز ایران و شوروی زندگی می‌کرد، ما می‌توانستیم از تلویزیون‌های کشورهای مرزی هم بازی‌ها را بدون سانسور ببینم."