آیا زمان مهار کردن بخش بی قانون انتشارات ایران فرا رسیده است؟
ایران در حال بررسی مساله الحاق یا عدم الحاق به کنوانسیون بین المللی برن در حمایت از کپی رایت می باشد. طرفداران این طرح بر این باورند که الحاق به این کنوانسیون، باعث مشروعیت بخشیدن به بخش چاپ و نشردر ایران می شود. این در حالی است که مخالفین می گویند اجرای کپی رایت باعث ایجاد فساد شده و فقط به نفع قدرتمندان خواهد بود.
این اولین بار نیست که یک نویسنده خارجی، به ترجمه و انتشار بی اجازه کتاب یا کتاب‌های‌اش در ایران اعتراض می‌کند؛ پیش از عتیق رحیمی، مشابه این اعتراض را جان بارت، جی.ام.کوتزی، گابریل گارسیا مارکز، سایمون کوپر و حتی سر آلکس فرگوسن در رسانه‌ها ابراز کرده بودند.
نقطه مشترک این اعتراض‌ها اما ابراز امیدواری برای پیوستن ایران به کنوانسیون جهانی برن است. کنوانسیونی که در سال ۱۹۸۸ برای حمایت از حق تکثیر و حق مولف در آثار ادبی و هنری شکل گرفت و تا امروز ۱۷۱ کشور به آن متعهد شده‌اند؛ ایران در کنار ۲۵ کشور باقی مانده جهان هنوز به عضویت این کنوانسیون درنیامده است.
در حال حاضر در ایران بیش از ۱۲ هزار ناشر، پروانه نشر دارند. آن‌ها با توجه به ملحق نشدن ایران به قانون جهانی کپی رایت، می‌توانند هر کتابی را که خارج از ایران منتشر می‌شود، بدون خرید حق کپی رایت در داخل ایران منتشر کنند.
"در اولین سفرهای‌ام به به نمایشگاه‌های کتاب در خارج از کشور و در مواجهه با ناشران خارجی به این فکر کردم خرید کتاب از آن‌ها و بعد ترجمه و انتشار بدون اجازه آن در ایران، خیلی کار عجیبی است. در واقع یک منطق اخلاقی من را از این کار منع می‌کرد."
