داعش یا النصره، کدام‌یک تهدید اصلی برای غرب هستند؟
در حالی که گفت‌وگوهای سیاسی درباره سوریه به فرجام مشخصی نرسیده‌اند، جنگ در این کشور به کلافی سر در گم تبدیل شده است.
از یک سویِ کارزار سوریه تا سویِ دیگر آن، مواضع طرف‌های درگیر با یکدیگر جابه‌جا می‌شوند. روز ۲۷ مارس، نیروهای ارتش سوریه، سپاه پاسداران ایران و حزب‌الله لبنان، شهر پالمیرا را از گروه دولت اسلامی (داعش) باز پس گرفتند. پس از ۱۰ ماه اشغال شهر به دست داعش، نیروهای وفادار به دولت سوریه با حمایت هوایی جنگنده‌های روسیه که با ۴۱ سورتی پروازی در چهار روز، تعداد قابل توجهی از نیروهای داعش را کشته بودند، وارد شهر شدند.
پس از این پیروزی، اظهار شادمانی هواداران دولت، حس یک پیروزی تمام‌عیار را به دست می‌داد. انتظارها چنان بالا رفت که رسانه‌های نزدیک به دولت گفتند که به‌زودی شهر دیرالزور نیز در فهرست آزادشده‌ها قرار می‌گیرد. نیروهای ضد داعش از فرصتی که قرارداد آتش‌بس میان رژیم و نیروهای شورشی ایجاد کرد، استفاده کردند. پس از اجرای این قرارداد در ۲۶ فوریه، تمامی خطوط مقدم، غیر از داعش و جبهه النصره، آرامش نسبی را تجربه کرده است.
پیروزی نظامی در پالمیرا به موازات گفت‌وگوهای سیاسی، می‌توانست برای رژیم بسیار مطلوب باشد اگر حملات دوم آوریل تل العیس نمی‌بود. در روز مذکور، جبهه النصره این شهر استراتژیک را تصرف کرد و چندین نظامی ارتش سوریه و پیکارجوی حزب‌الله را کشت. این اتفاق چند روز بعد از شلیک به جنگندهٔ ارتش سوریه و سقوط آن در همان منطقه روی داد که خلبان آن نیز به اسارت در آمد. روز ۱۲ آوریل، جنگ‌جویان سوری، ایرانی و اعضای حزب‌الله، تلاش کردند تا تل العیس را پس بگیرند اما حملهٔ آنان دفع شد. چندین جنگ‌جوی حزب‌الله کشته شدند و یک تن از آنان به اسارت جبهه النصره درآمد و شمار اعضای اسیر حزب‌الله در دست جبهه النصره، به چهار تن رسید.
علیرغم ادعاهای طرف‌های درگیر در سوریه، هیچ‌کدام از آن‌ها ظرفیت تمام‌کردن جنگ را ندارند. جناح طرفدار رژیم می‌تواند در یک جبهه پیروز شود اما این امر ناگزیر از ایجاد ضعف در جبهه‌ای دیگر است. گفتنی است که اگر حمایت هوایی روسیه نمی‌بود، نیروهای زمینی تقریباً قدرت برابر داشتند.
