سال ۵۷۷۵ یهودی به پایان رسید. سالی که یکی از سخت‌ترین سال‌ها در تاریخ دولت اسرائیل بود. سالی که در آن بار دیگر جهان ملت یهود را به حال خودش رها کرد. رهبران بزرگترین قدرت‌های جهان٬ به رهبری رئیس جمهور ایالات متحده٬ توافقی با دشمن اسرائیل٬ کشوری که قصد نابودی دولت یهودی را دارد٬  امضا کردند که راه را برای دستیابی این کشور به سلاح‌های هسته‌ای هموار می‌کند. این تحلیلی غم‌انگیز و پیش بینی آخرالزمانی است که همواره توسط بنیامین نتانیاهو٬ نخست وزیر اسرائیل تجویز شده‌است.

بسیار بعید است که توافق هسته‌ای بین ایران و غرب که باعث برداشتن تحریم‌های غرب می‌شود منجر به دستیابی بمب توسط ایران شود. با این وجود روز بیست و هفتم ماه یهودی تموز (۱۴ ژوئیه) که در آن توافق وین امضا شد در تقویم اسرائیل به عنوان روزی سیاه برای استراتژی دیپلماتیک و دفاعی تحت رهبری نتانیاهوعلامت زده شده‌است. سال گذشته یکی از بدترین سال‌ها برای موقعیت بین‌المللی و توان بازدارنگی اسرائیل بود.

با این وجود به نظر نمی‌رسد جایگاه نتانیاهو پس از این شکست متزلزل شده‌ باشد. علاوه بر این رقیب‌های او٬ اسحاق هرتزوگ رهبر اتحاد صهیونیست‌ها و یائیر لپید٬ رهبر حزب یش آتید نیز از کارزار او علیه این توافق حمایت می‌کردند. انتقاد آنها به روشی که نتانیاهو برای مسدود کردن این توافق به کار می‌برد٬ محدود می‌شود. اشتباهاتی که او در مورد پرونده هسته‌ای ایران کرد و مسامحات استراتژیکش جبران پذیرهستند. با شروع سال جدید تنها کاری که می‌توان برای رهبری سیاسی کرد این است که برایشان بسته هدیه‌ای از درس‌هایی که باید از اشتباهاتشان می‌گرفتند فرستاد تا بیش از این به خاطر خلا تفکر استراتژیک در چاله نیفتند.

اولین درس این است که هیچگاه نباید بدون داشتن یک استراتژی خروج وارد میدان نبرد شد. با توجه به این نکته مقامات استراتژیک باید همواره حداقل به دو پله جلوتر فکر کنند و حرکت‌ها را با کمک کارشناسان (به عنوان مثال کارشناسان حوزه‌های مدیریت ریسک و تئوری بازی) محاسبه و هزینه‌های دیپلماتیک٬ اقتصادی و دفاعی را بررسی کنند.