گفتگوی اختصاصی با فاطمه کروبی در سالگرد حصر

مهدی کروبی رئیس دو دوره‌ی مجلس در جمهوری اسلامی از نزدیک‌ترین افراد به آیت الله خمینی بود. او که سابقه‌ی زندان در دوران رژیم شاه سابق ایران را نیز دارد، در پی برگزاری راه‌پیمایی مخالفان حکومت ایران در حمایت از مردم مصر و تونس،در سال 2010 به زندان خانگی افتاد. امروز او در آستانه‌ی هشتاد سالگی، چهار سال را در زندان خانگی و دور از جامعه سپری می‌کند. درحالی که از سوی هواداران‌اش به عنوان یکی از رهبران جنبش سبز شناخته‌می‌شود. جنبشی که با اعتراض به نتایج انتخابات دهمین دوره‌ی ریاست جمهوری اسلامی ، که محمود احمدی‌نژاد برنده‌ی آن اعلام شد، شکل گرفت. بسیاری از کارشناسان عقیده دارند دارند بهار عربی بر اساس الگوی سازماندهی اعتراضات خیابانی در جنبش سبز در ایران آغاز شد.

المانیتور : یک ماه پیش از آغاز حصر خانه‌ی شما در محاصره بود و حمله‌هایی نیز به آن صورت گرفت؟

کروبی: بله، در شب‌های رمضان به مدت 3 شب به منزل ما حمله کردند و ضمن تخریب اموال هتاکی و فحاشی بسیار کردند. ولی در روز 21 بهمن نیروهای امنیتی منزل ما را محاصره کردند و اجازه ورود و خروج به کسی را ندادند. هنگامی که آقایان کروبی و موسوی درخواست راهپیمایی جهت حمایت از خیزش مردم مصر و تونس (بهار عربی) را برای روز 25 بهمن 89 را به وزارت کشور دادند، از صبح  21‌ام منزل ما محاصره شد، تلفن‌های منزل و موبایل من، محمد تقی و محمد حسین قطع شد. من و آقای کروبی هم در خانه زندانی شدیم.

المانیتور: اما پس از نمازجمعه‌ای که احمد جنتی، کروبی و موسوی را تهدید به قطع تلفن و قطع ارتباط با مردم کرد، زمزمه‌های آغاز حصر شنیده‌ ‌‌شد؟