سکوت اردوغان حکایت از غیبت وجدان او دارد

روز ۱۲ مارس، هزاران شهروند ترک برای شرکت در تشییع جنازه برکین الوان در استانبول به خیابان‌ها ریختند. پسر ۱۵ ساله‌ای با چشمان بزرگ تیره و لبخند شیطنت‌آمیزی که به نماد اعتراض به سخت‌گیری‌های رو به افزایش رجب طیب اردوغان، نخست‌وزیر ترکیه تبدیل شده است. در سراسر کشور، هزاران نفر دیگر فریاد «اردوغان قاتل» سر داده‌اند و در مقابل فشار آب و ابرهای اسپری فلفل به تظاهرات دسته‌جمعی می‌پردازند.

برکین یک روز پیش از آن در ۱۱ مارس، پس از ۲۶۹ روز بستری در اغما فوت کرد. روز ۱۶ ژوئن ۲۰۱۳، در اوج اعتراضات پارک گزی، گلوله گاز اشک‌آور پلیس ضد شورش، به سر او اصابت کرده بود. برکین رفته بود برای خانواده‌اش که از طبقه کارگر هستند، نان بخرد. او گفته بود: "مادر تو نرو. من می‌روم. ممکن است آسیب ببینی."

وقتی برکین به بیمارستان برده شد، وزنش ۴۵ کیلو بود. در زمان مرگش وزن او به ۱۶ کیلو کاهش یافته بود. کلثوم، مادر برکین، در حالی که از مرگ تنها پسرش خبردار شده بود با گریه گفت: "خدا پسر من را نگرفت، طیب (اردوغان) گرفت."

اردوغان چگونه پاسخ گفت؟ کسی نمی‌داند.