رفتن به محتوای اصلی

ولا حسین از دلایل نوشتنش میگوید

ولا حسین٬ نویسنده همکار المانیتور نظراتش درمورد روزنامه نگاری را بازگو میکند
A fisherman rows his boat with his family on the river Nile in Cairo October 30, 2014. REUTERS/Mohamed Abd El Ghany (EGYPT - Tags: SOCIETY) - RTR4C8V2

ولا حسین از سپتامبر ۲۰۱۳ تا کنون از نویسندگان المانیتور بوده‌است. او سردبیر بخش اخبار  پارلمانی مجله روز الیوسف است. او متخصص مسائل آفریقاست و برای کانال نیل نوشته و خبر تهیه کرده است.

المانیتور: چرا تصمیم گرفتید روزنامه نگار شوید؟

حسین: اشتیاق من برای ماجراجویی و علاقه‌ام به سفر باعث شد در مورد فرهنگ‌های مختلف بیاموزم و انگیزه اولیه من برای ژورنالیسم شد. این اشتیاق بعدا به اشتیاق برای جستجوی واقعیات و کشف کردن و تحلیل کردن آنها بدل شد. به خصوص وقتی این واقعیت‌ها به مسئله فساد مربوط می‌شود. فکر می‌کنم در کارم دستاوردهای زیادی داشته‌ام و از این بابت خیلی خوشحالم. من سفرهای پرماجرایی به کشورهای حوزه رود نیل داشته‌ام. از خوابیدن در یک آلونک در جنگل‌های هیدار در تانزانیا لذت برده‌ام و در کار یک منجم در سرچشمه رود نیل در اوگادا سرک کشیده‌ام. در سودان جنوبی برای چند ساعت توسط یک گروه شورشی به گروگان گرفته شده‌ام و در محل تقاطع رودهای نیل آبی و سفید در خارطوم از خودم عکس سلفی گرفته‌ام. همچنین برنده جوایز شده‌ام و مورد تحسین قرار گرفته‌ام که برایم بسیار خوشایند بودند.

المانیتور:  آیا زمانی که کارتان را شروع می‌کردید زنی بود که الگوی شما باشد؟ و اگر آری چه کسی؟

حسین: در دوران دانشجویی دوست داشتم مانند سوزان باشم. شخصیتی در کمدی مصری "قهرمان کاغذی" که بازیگر آن اطهر الحکیم بود. او نقش برجسته‌ای داشت و حاضر بود برای گرفتن خبر دست اول خود را به دردسر بیاندازد. همین رویکرد در ذهن من تا زمانیکه وارد کار روزنامه نگاری شدم ادامه داشت و امروز مدل من فاطمه الیوسف (روز الیوسف)٬ یکی از مهمترین روزنامه نگاران زن مصری است. او نامی درخشان از خودش در تاریخ روزنامه نگاری مصر درج کرده‌است. او در چند کارزار علیه فساد فعال بود و در سال ۱۹۲۵ مجله روز الیوسف را به راه انداخت. همان مجله‌ای که من در حال حاضر در آن کار می‌کنم. او همچنین مادر رمان نویس مشهور احسان عبدالقدوس است.

المانیتور: به نظر می‌رسد هر روزه زنان بیشتر و بیشتری اخبار خاورمیانه را پوشش می‌دهند. فکر می‌کنید چه عاملی باعث بوجود آمدن چنین روندی شده‌است؟ در حرفه‌تان با چه تغییراتی مواجه شده‌اید؟

حسین: من چندان به مقایسه کارم با دیگران اهمیتی نمی‌دهم. فکر می‌کنم به کار ارائه چیزهایی که به یک موضوع خاص محدود نیستند ادامه دهم. من به دنبال چیزهایی هستم که عدالت را برای به حاشیه رانده شدگان به ارمغان می‌آورند و یا چیزهایی که شرایط بد را تغییر می‌دهند. من همچنین در جستجوی تحلیل‌های مسائل منطقه‌ای یا بین المللی خواهم بود تا عملی شدن واقعیت‌ها را روشنتر نشان دهم. واقعیت‌هایی که یا دیده نمی‌شوند یا باید بیشتر روی آنها تاکید شود. فکر می‌کنم کار من متفاوت است چون در زمینه‌هایی می‌نویسم که از آنها آگاهی کامل ندارم. این همان شکلی است که من از جستجو برای اطلاعات پیش از تحلیل آنها لذت می‌برم. می‌نویسم تا از آنچه می‌نویسم لذت ببرم.

المانیتور: به یاد ماندنی‌ترین لحظه‌ای (چه خوب چه بد) که در جریان پوشش خبر داشته‌اید کدام بوده‌است؟

حسین: یک بار در سال ۲۰۱۰ به همراه یک دوست عکاس سوار قایقی روی رود نیل در حوالی قاهره بودیم که قایمان تقریبا غرق شد. ما از منطقه ای که در آن نخست وزیر وقت مصر به صورت غیرقانونی آب را خشک کرده بود تا برای خانواده‌اش استراحتگاه و زمین بازی اسکواش بسازد٬ عکس می گرفتیم. وقتی مدیریت روزنامه از انتشار این عکس‌ها سرباز زد واقعا آزرده شدم. اما وقتی پس از وقوع انقلاب ۲۵ ژانویه عکس‌ها منتشر شدند خوشحال شدم. دادستان کل مصر پس از اینکه عده‌ای از نزدیکان رئیس جمهور پیشین مصر حسنی مبارک گزارشی تنظیم کردند٬ دستور تحقیق در این زمینه را داد. مسئله‌ای که رسانه‌ها با عنوان "دزدین اموال رود نیل" پوشش دادند.

الماینتور: اگر بخواهید نصیحتی به یک روزنامه نگار تازه کار بکنید٬ چه می‌گویید؟

حسین: تهیه گزارش معتبر و احترام به خوانندگان ممکن است باعث شود نویسنده زمان بیشتری برای رسیدن به هدف صرف کند٬ اما چنین موفقیت تدوام می‌یابد و شما را به اوج می‌رساند. در حالیکه نوشته‌هایی که حاصل دویدن دنبال "خبر دست اول" رسانه‌ای ساده است٬ برای نویسنده حس ارزش یا احترام برای خود به همراه نخواهد داشت. چنین پدیده‌ای تنها عشق این فرد به کار و زندگی‌اش را از بین می‌برد.

More from Al-Monitor Staff

Recommended Articles