Çok değil bir yıl önce Rus uçağının düşürülmesinin ardından iki tarafın medyası “Rusya ile Türkiye arasında en son savaş ne zaman olmuştu ve tekrar savaş çıkarsa ne olur” diye tefrikalara dalmıştı. Her şey çok hızlı gelişiyor. Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan’ın Rusya Federasyonu Başkanı Vladimir Putin’e gönderdiği özür mektubuyla başlayan diyalogun askeri ayağı da tamamlandı. Rusya Genelkurmay Başkanı Valery Gerasimov 15 Eylül’de Ankara’yı ziyaret ederek Türk mevkidaşı Orgeneral Hulusi Akar ile görüştü.

11 yıl sonra ilk kez bir Rus Genelkurmay Başkanı’nın Türkiye’ye gelmesi başlı başına mühim bir gelişme. Suriye savaşına Türkiye’nin müdahale ettiği ve Karadeniz’in kontrolü üzerinde restleşmelerin yaşandığı bir dönemde böyle bir ziyaret daha da kritik hale geldi. Her iki tarafın resmi açıklamaları baldan daha tatlı.

Rusya Savunma Bakanlığı’nın açıklaması olumlu: “Görüşme, tarafların Suriye’deki mevcut duruma ve ateşkes rejimini desteklemek için gereken tedbirlere ilişkin değerlendirmeleri yakınlaştırma fırsatını sağladı."

Türk tarafı da görünüşte ziyadesiyle memnun. Ziyaretten çıkan sonuca dair Türk askeri kaynaklarının verdiği bilgiler şöyle: “Rusya Federasyonu Genelkurmay Başkanı’nın Türk Genelkurmay Başkanlığı’na 11 yıl sonra gerçekleştirdiği bu ziyaret oldukça olumlu ve verimli geçmiştir… Türkiye’nin Rusya Federasyonu ile askeri kanattaki anlayış birliği bu ziyaretle daha da pekişmiş ve önümüzdeki dönemde daha da olumlu yöndeki gelişmelere kapı açmıştır. Bu olumlu gelişmenin, her iki ülke arasında Orta Doğu’daki diğer sorunlu alanlara da ortak bir bakış açısı getirecek olması bakımından önemli olduğu değerlendirilmektedir. 11 yıl sonra gerçekleşen bu ziyaret, Rusya Federasyonu’nun Türkiye’nin bölgede büyük bir güç oluşuna ve sahip olduğu yeteneklerine verdiği önemin bir işaretidir ve yakın bir gelecekte bunun olumlu yansımalarının olabileceği değerlendirilmektedir. Bu ziyaretin diğer bir önemi de, bölgesel sorunların ancak bölge ülkelerinin kendi aralarında gerçekleştireceği ortak bir inisiyatifle çözüme ulaşabileceği noktasında anlaşmalarıyla sağlanabileceği düşüncesinin yapılan görüşmede hakim olmasıdır.”