Kavga etme yeteneği kadar hasımlarıyla kucaklaşma kıvraklığı Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan’ın siyasal karakterini tanımlıyor. 12 yıldır önce vekâlet savaşı, ardından dört askeri harekâtla hedef aldığı Suriye Devlet Başkanı Beşşar el Esad’la yeniden kucaklaşmaya ne denli hazırsa 2013’teki popüler darbeden itibaren “katil” ve “darbeci” dediği Mısır Cumhurbaşkanı Abdülfettah el Sisi ile de hızlıca kardeş olabilir. Bunu engelleyecek herhangi bir psikolojik bariyere sahip değil. Yeni sayfaların 14 Mayıs seçimine yetişmesini de önemsiyor.

Komşularla normalleşme vaadi hem iktidar hem muhalefetin satın almaya çalıştığı bir hedef. “Siyasette ebedi dostluk ve düşmanlık yoktur” diyerek hataları normalleştiren Erdoğan, kendi elleriyle bozduğunu tamir eden lider olarak sandığı lehine çevirmek istiyor. Ne var ki Esad’dan sonra Sisi de seçim öncesine randevusu vermekten imtina etti.

Esad’ın Moskova’da teknik düzeyde planlanan buluşmayı imkânsız kılan çıkışlarından iki gün sonra 18 Mart’ta Dışişleri Bakanı Mevlüt Çavuşoğlu, Mısır’la ikinci bahar için Kahire’deydi. 2021’de başlayan normalleşme süreci iki istikşafi görüşmeyle sınırlı kalmıştı. Geçen yıl 3 Ekim’de Trablus hükümetiyle imzalanan hidrokarbon anlaşması ile 25 Ekim’de imzalanan iki askeri işbirliği mutabakatı görüşmelerin dondurulmasına neden olmuştu. 20 Kasım 2022’de Doha’daki FIFA Dünya Kupası vesilesiyle Sisi-Erdoğan karşılaşması yeniden umut vermiş ama süreç ilerlememişti.

Çavuşoğlu’nun ilk Kahire ziyareti deprem diplomasisi sayesinde gelişti. Mısırlı mevkidaşı Samih Şükri ile görüşmelerden sonra Çavuşoğlu, ortak askeri tatbikatlar, enerji, ulaşım ve diplomasi dâhil ilişkilerin her alanda ilerlemesi konusunda olumlu bir tablo çizdi. Çavuşoğlu iki cumhurbaşkanının seçimlerden sonra bir araya geleceğini belirtip “Dokuz yıllık açığı kapatmak için hızlı çalışmamız gerekiyor” dedi.