Müzisyenleri ölümün eşiğine getiren pandemi mi, iktidar mı?
Siyasi iktidarın pandemi yönetiminde yaptığı tercihlerde, toplumu idealize ettiği yaşam biçimine uydurma çabası her gün daha fazla hissediliyor.
Başkent Ankara’nın eğlence mekanlarını içinde barındıran Selanik Caddesi, pandemi krizinden bu yana en karanlık zamanlarını geçiriyor. Gazeteci ve siyasetçilerin uğrak mekanı balık meyhanelerinden bir uğultu halinde sokağı kaplayan konuşmaları, onların yanı başında öğrencilerin hınca hınç doldurdukları barlardan taşan eğlenceleri ve hemen ilerisinde Ankara’nın ünlü pavyonlarının yansıttığı kırmızı mavi ışıkların yerinde olağanca karanlık ve sessizlik var şimdi.
Pandemi krizinin 15’nci ayında Selanik Caddesi’nde artık kafeler ile küçük birahaneler göze çarpıyor. Büyük eğlence mekanlarından geriye ise sadece kepenklerine iliştirilmiş sarı levhalar kalmış: “Devren Kiralık”
Sakarya Caddesi’nin en büyük eğlence mekanlarından Eski Yeni Bar da bu kaderi paylaşanlardan. Şimdi Eski Yeni’nin kepenklerinin üzerinde duran bu alelâde sarı levha, sadece mekanın değil bugün ülkenin bir kesimine göre aynı zamanda ülkenin eğlence kültürünün mührü anlamını taşıyor. Bu sosyolojik varsayım, bir adım daha ileri gidip mekanın içine girebildiğinizde tüm gerçekliğiyle yüzünüze vuruyor.
Ortaklarından Barış Kaygısız Al-Monitor için mekanın kilidini tam 15 ay sonra açtı. Gençlerin uğrak mekanı olan, LGBTI+Q bireylere ev sahipliği yapan, müzik performanslarının yanı sıra tiyatro organizasyonlarına da kapılarını açan mekan şimdi sessizliğe gömülmüş.
