“Ekmek alabilmek için şehrin yarısını gezdim, saatlerce fırınların önünde bekledim ama yine de çoğu zaman eve eli boş döndüm.” Bu sözler, Kamışlı’da yaşayan üç çocuk babası Ahmed El Barro’ya ait. Barro gibi kuzeydoğu Suriye’de yaşayan pek çok insan geçtiğimiz ay boyunca evlerine ekmek götürmekte zorlandı. Kürt önderliğindeki özerk yönetimin kontrolünde olan bölge, ciddi bir ekmek sorunu yaşıyor.

Kriz aralık ayı sonunda, artan un fiyatlarını protesto eden özel fırınların topluca greve gitmesiyle başladı. Kepenk kapatan fırıncılar, özerk yönetimin un fiyatlarını aşağı çekmesini ya da ekmeğe zam yapmalarına izin vermesini istiyordu.

Bir ay süren gergin bekleyişin ardından 21 Ocak’ta çözüme varıldı. Yetkililer özel fırınlara haftalık olarak sübvansiyonlu un vermeyi kabul ettiler. Buna göre 50 kiloluk çuval unun fırıncılara maliyeti, 43 bin Suriye lirasından (karaborsa kuruyla 14 dolar) 30 bin Suriye lirasına (9.7 dolar) düştü. Anlaşma, ağır bir ekonomik krizle boğuşan ve ekmeğe her zamankinden çok bel bağlayan halka derin bir oh çektirdi. 

İlk un sevkiyatı 1 Şubat’ta fırınlara ulaşmış ve ekmek üretimi yeniden başlamış olsa da fırın sahipleri ile özerk yönetimin arası hâlâ soğuk ve gerilim devam ediyor. Adını vermek istemeyen Kamışlı’daki bir fırın sahibi, “Bir haftalık unumuz var. Özerk yönetim sözünü tutmazsa yeniden greve gideceğiz” dedi.