Türkiye açısından jeostratejik maceralar için çok da uygun zaman değil. Başkanlık sistemine geçişten sonra yaşanan yönetim karmaşası, ciddi boyutlarda ekonomik bozulma, 31 Mart yerel seçim sonrası artan iç gerilimler Türkiye’nin iç sorunlarına odaklanmasını gerektiriyor. Ancak Suriye’deki çıkmaza ilaveten Sudan’da Ömer El Beşir’in devrilmesiyle “Kaybedenler Kulübü”ne giren Türkiye şu sıralar artan oranda Libya’daki krize yelken açıyor.

Birleşik Arap Emirlikleri (BAE), Suudi Arabistan ve Mısır’ın desteğiyle ülkenin üçte ikisini kontrolü altına alan Libya Ulusal Ordusu Komutanı Mareşal Halife Hefter’in Trablus’u ele geçirmek üzere 4 Nisan’da başlattığı harekâtın ardından dikkatler bir kez daha Türkiye’ye çevrildi. Trablus’ta Müslüman Kardeşler ve diğer İslamcı örgütlerin desteklediği Faiz El Serrac başkanlığındaki Ulusal Mutabakat Hükümeti, Türkiye’ye büyük umutlar bağlıyor. Trablus’u savunmak için “Öfke Volkanı” (Burkan El Gadab) adıyla operasyon başlatan Serrac, 28 Nisan’da telefonla görüştüğü Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan’dan destek istedi.

Erdoğan da topa iddialı girdi: “Libyalı kardeşlerimizin yanında dimdik duracağız. Libya'yı yeni bir Suriye'ye dönüştürmek isteyenlerin heveslerini kursaklarında bırakmak için tüm imkânlarımızı seferber edeceğiz.”

Bölgenin huzurunu hedef alan karanlık senaryoların sahnelendiğini savunan Erdoğan, Serrac hükümetini “meşruiyetini halktan alan yönetim” diye sahiplenirken Hefter’i “Avrupa ve kimi Arap ülkelerinin desteklediği bir diktatör” olarak niteledi. Serrac-Erdoğan görüşmesinden bir gün sonra işbirliğinin detaylarını konuşmak üzere Libya İçişleri Bakanı Fethi Başağa Ankara’daydı. Aktarılan bilgiye göre savunma ve güvenlik anlaşmalarını hayata geçirmenin yolları görüşüldü. Erdoğan, 19 Nisan’da da İslamcıların ağırlıkta olduğu Trablus merkezli Yüksek Devlet Konseyi’nin başkanı Halid El Meşri'yi kabul etmişti.